Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

ΜΟΛΟΤΟΦ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ!



Ένας αστυνομικός παλεύει με τις φλόγες που τον έχουν τυλίξει ενώ συνάδελφος του προσπαθεί να τον σώσει. Η βόμβα μολότοφ που πέταξαν κουκουλοφόροι διαδηλωτές τον πέτυχε στο κράνος και μέσα σε λίγα δευτερολεπτά άρπαξε όλος φωτιά. Προς το παρόν δεν έχει γίνει γνωστό πόσο σοβαρά είναι τα τραύματά του.Η Αστυνομία συγκρούστηκε με τους διαδηλωτές τη στιγμή που χιλιάδες εργαζόμενοι έκαναν πορεία προς τη Βουλή εναντίον των μέτρων λιτότητας που επέβαλε η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τη μεγάλη κρίση χρέους, όπως μεταδίδει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.
VIDEO
 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΟΛΟΤΟΦ!
Ανέβηκε από ultragreek. - Νέα video που σας ενδιαφέρουν.

Σε κόκκινο συναγερμό έως το βράδυ η Αθήνα! Δεν φεύγουν οι διαδηλωτές από το κέντρο Δεν φεύγουν οι διαδηλωτές από το κέντρο


Φοβούνται νέα επεισόδια Φοβούνται νέα επεισόδια

Μπορεί να σταμάτησε πριν λίγο την πτήση-εποπτεία στον αττικό ουρανό το ελικόπτερο της αστυνομίας, αλλά σύμφωνα με το σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ, η Αθήνα θα βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό έως και το βράδυ. Μπορεί να σταμάτησε πριν λίγο την πτήση-εποπτεία στον αττικό ουρανό το ελικόπτερο της αστυνομίας, αλλά σύμφωνα με το σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ, η Αθήνα θα βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό έως και το βράδυ.
Ο λόγος; Προφανής… Ο λόγος? Προφανής ...
Η Αστυνομία φοβάται μήπως ξεφύγει η κατάσταση όσο πλησιάζει η νύχτα και επαναληφθούν οι πρωινές εικόνες αλλά και αυτές που διαδραματίζονται μετά από κάθε μεγάλη πορεία στο κέντρο. Η Αστυνομία φοβάται μήπως ξεφύγει η κατάσταση όσο πλησιάζει η νύχτα και επαναληφθούν οι πρωινές εικόνες αλλά και αυτές που διαδραματίζονται μετά από κάθε μεγάλη πορεία στο κέντρο.
You might also like:

Ποιός ο ρόλος της μουσουλμανικής οργάνωσης «Al Jabbar» στην χώρα μας;

Η «Al Jabbar», είναι μια μουσουλμανική οργάνωση που έχει συσταθεί στη χώρα μας και δραστηριοποιείται σχετικά με τα θρησκευτικά δικαιώματα των εδώ μουσουλμάνων μεταναστών. Ο αριθμός των μελών της το 2009 υπολογίζονταν στους 45.000.
Εδώ και μερικά χρόνια ο κύριος στόχος τους είναι να κατασκευάσουν ένα δικό τους χώρο λατρείας (τζαμί) καθώς και κάποιο μουσουλμανικό νεκροταφείο. Πριν από δύο χρόνια κατασκεύασαν ένα «πολιτιστικό κέντρο» στο Μοσχάτο που χρησίμευε σαν τόπος λατρείας. Παράλληλα αγόρασαν το 2008-2009 ένα κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Αισχύλου 37. Το συνολικό κόστος της αγοράς αλλά και της ανοικοδόμησης του συγκεκριμένου κτιρίου ήταν 550.000 ευρώ. Τον Απρίλιο του 2009 σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπίας» (εδώ το δημοσίευμα) αναφέρθηκε πως η εν λόγω οργάνωση είχε αποταμιεύσει περίπου στις 400.000 ευρώ ενώ βρίσκονταν παράλληλα υπό τη..
 προσπάθεια εξεύρεσης των υπολοίπων 150.000 ευρώ. Ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας, Ναίμ Ελ Γαντούρ, δήλωσε τότε (2009) πως «τα μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας, είναι οι βασικοί αρωγοί της συγκεκριμένης προσπάθειας. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε τότε, τα μέλη της οργάνωσης εργάζονται στη χώρα μας σαν εργάτες, μικροί έμποροι, αλλά και πολλοί από αυτούς ζούνε καθαρίζοντας τα τζάμια των αυτοκινήτων στα φανάρια».

 Ερωτήματα που προκύπτουν: 
-1. Κατά πόσο η συγκεκριμένη οργάνωση είναι νόμιμη και πληροί όλες τις απαιτούμενες προϋποθέσεις νομότυπης σύστασης που έγκειται στους νόμους του κράτους;
- 2. Κατά πόσο τα 45.000 μέλη της (το 2009) – και πόσα άλλα σήμερα ή αύριο – βρίσκονται νόμιμα στη χώρα μας;
- 3. Πως αποταμιεύθηκε το ποσόν των 400.000 ευρώ μέχρι τώρα, την ώρα που ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας Ναίμ Ελ Γαντούρ, ξεκαθαρίζει πως οι βασικοί αρωγοί της συγκεκριμένης προσπάθειας είναι άνθρωποι χαμηλόμισθοι, μικροί έμποροι (ας μας ξεκαθαρίσει τι εννοεί μικροί έμποροι - πιθανόν τους παράνομους με τα καρότσια), αλλά και οι επαίτες των φαναριών; 
-4. Ποιοι από αυτούς φορολογούνται και έχουν ΑΦΜ; 

-5. Σε ποιο σοβαρό κράτος του πλανήτη θα υπήρχαν τα συγκεκριμένα διλήμματα; 
-6. Σε ποιο σοβαρό κράτος του πλανήτη δεν θα είχε γίνει ήδη ο απαιτούμενος έλεγχος; Το Ελληνικό κράτος είναι ανύπαρκτο και συμπεριφέρεται ρατσιστικά πρωτίστως στον Έλληνα φορολογούμενο πολίτη, σημειωτέον που δεν ξέρει αν θα συνταξιοδοτηθεί, και μετέπειτα σε όσους έφτασαν στη χώρα μας, για διάφορους λόγους. 

Σε κάθε περίπτωση το θέμα της λαθρομετανάστευσης είναι πέρα του δέοντος σοβαρό, είναι παράλληλα λυπηρό και για τους ίδιους που μπαίνουν στη διαδικασία να μεταναστεύσουν και χωρίς αμφιβολία κρύβει «παγίδες» που μοιάζουν με χειροβομβίδες στη …τσέπη μας. Και όλα αυτά εις αναμονή …ανάπτυξης

Έκλεισε η στρόφιγγα των μεταχειρισμένων F-16 από τις ΗΠΑ λόγω καθυστέρησης του F-35



ImageΛίγες πιθανότητες υπάρχουν πλέον να βρεθούν μεταχειρισμένα αεροσκάφη F-16 για την Πολεμική Αεροπορία - λόγω καθυστέρησης στο πρόγραμμα του F-35 - ένα σενάριο που απασχολούσε την Π.Α. σε περίπτωση που η οικονομική κατάσταση έβαινε προς το χειρότερο και φτάναμε στο 2015 οπότε η ανάγκη αντικατάστασης των F-4E Peace Icarus θα είναι πιεστική. Μάλιστα πολύ πρόσφατα έγινε προσπάθεια να βρεθούν διθέσια αεροσκάφη "D", αλλά η προσπάθεια απέβη άκαρπη καθώς η USAF ειδικά τα διθέσια τα θεωρεί "πολύτιμα" (το F-35  δεν θα παράγεται σε διθέσια έκδοση).
Έτσι, η αμερικανική Αεροπορία, εν μέσω ανησυχίας για επερχόμενο και μάλιστα σημαντικό χάσμα μαχητικών,  λόγω της δεδομένης πλέον καθυστέρησης στο πρόγραμμα των F-35 αναζητεί λύσεις στην στην παραμονή σε υπηρεσία μεγάλων αριθμών F-16 με την την επέκταση της επιχειρησιακής «ζωής» τους. 
Εκατοντάδες από τα παλαιότερα F-16, θα έπρεπε να αποσυρθούν μεταξύ 2014-2016, αλλά η επιχειρησιακή ένταξη του F-35 δεν αναμένεται πλέον πριν το 2017, οπότε αποφασίστηκε ένα πρόγραμμα  επέκτασης της «ωφέλιμης ζωής» των αεροσκαφών από τις 8.000 στις 10.000 ώρες.
Σήμερα η USAF αναλώνει κατά μέσο όρο 300 ώρες από την «ζωή» κάθε αεροσκάφους τον χρόνο και το άμεσο ενδιαφέρον της είναι για την αύξηση του «ορίου ζωής» στα παλαιά F-16 Block 30, αρκετά όμως από τα οποία έχουν ήδη αποσυρθεί.
Πάντως για άλλη μια φορα επιβεβαιώνεται η αξία της πλατφόρμας του F-16 και η ευελιξία και η ανθεκτικότητα στην χρήση της. Η Π.Α. υπολόγιζε ότι μεταξύ 2014-2016 θα απελευθερώνονταν περί τα 300 F-16 και μάλιστα νεότερου Block από τα Block 30 που υπηρετεί ήδη 23 χρόνια στην Π.Α. και έχει αρκούντως ταλαιπωρηθεί, οπότε "έπαιζε" σενάριο παραλαβής μεταχειρισμένων με λίγες ώρες πτήσης F-16...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Με σκληρά ανταλλάγματα η λύση-πακέτο στην Ε.Ε.

Του Γιάννη Αντύπα
Eς αύριον τα σπουδαία. Στη Σύνοδο Kορυφής της 25ης Mαρτίου και στην απόφαση της συνόδου των ηγετών παραπέμπονται τα ελληνικά θέματα της επιμήκυνσης και των επιτοκίων του δανείου των 110 δισ. ευρώ. Όπως έδειξαν οι δηλώσεις της A. Mέρκελ, μετά τη συνάντησή της με τον Γ. Παπανδρέου, η Γερμανία δεν είναι έτοιμη να ανοίξει τα χαρτιά της. Για την ακρίβεια, το Bερολίνο θέλει να εξαντλήσει τα διαπραγματευτικά περιθώρια που έχει στη διάθεσή του για να «επιβάλει» στους «27» το Σύμφωνο Aνταγωνιστικότητας με τις λιγότερες δυνατές αλλαγές και εξαιρέσεις. Eίναι χαρακτηριστικό ότι ερωτηθείσα για την επιμήκυνση του ελληνικού δανείου η Γερμανίδα καγκελάριος αρκέστηκε να πει ότι «είναι ένα σημείο που βρίσκεται πάνω στο τραπέζι».

«Mιλάμε για συνολικό πακέτο μέτρων, γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε μέτρα για την Eλλάδα για τρία χρόνια και για την Iρλανδία για εφτά χρόνια» προσέθεσε και ξεκαθάρισε ότι «η όποια απόφαση θα ληφθεί μόνο σε συνδυασμό με επόμενα μέτρα». «Όσο πιο αποφασιστικά προχωρήσετε στις μεταρρυθμίσεις τόσο θα αυξηθεί και η υποστήριξη της Γερμανίας», διεμήνυσε. Eξέφρασε, πάντως, την πίστη της Γερμανίας στο ευρώ και διακήρυξε την απόφασή της να διασφαλίσει τη σταθερότητά του. Eίπε και μερικά καλά λόγια για τη χώρα μας. «H Eλλάδα έχει αρχίσει να φέρνει σε τάξη τα του οίκου της. Παρακολουθούμε με ικανοποίηση γιατί ξέρουμε ότι ο δρόμος δεν είναι εύκολος», ενώ τόνισε, «η Eλλάδα είναι στο σωστό δρόμο αλλά υπάρχουν ακόμη μερικά που πρέπει να γίνουν».

Γ. Παπανδρέου
«Δεν θα επιβαρύνουμε το Γερμανό φορολογούμενο» διεμήνυσε, από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός και απέρριψε το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους, λέγοντας ότι είναι θέμα αξιοπιστίας για την Eλλάδα. Mίλησε και αυτός για λύση - πακέτο που θα συζητηθεί το επόμενο χρονικό διάστημα. «H Eλλάδα συμβάλλει στη σταθερότητα της Eυρώπης εφαρμόζοντας το πρόγραμμα σταθερότητας κατά γράμμα», τόνισε στις δηλώσεις του ο Γ. Παπανδρέου και αναφέρθηκε αναλυτικά στις μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση. Eιδική μνεία έκανε στην υποστήριξη των αλλαγών από την πλειοψηφία των πολιτών και χαρακτήρισε την επιτυχία του εγχειρήματος ευρωπαϊκή πρόκληση.

«Oι επιδόσεις μας δείχνουν το δρόμο πως πρέπει να συνεχίσουμε», είπε χαρακτηριστικά. Mίλησε για αλλαγή του οικονομικού συστήματος και προσαρμογή του στις σύγχρονες απαιτήσεις. Σύμφωνα με συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου στο Bερολίνο έγινε ένα ακόμη βήμα, σε καμία περίπτωση, όμως, δεν ήταν το τέλος της διαδρομής. «Άλλωστε, η συγκυρία, με την A. Mέρκελ να έχει υποστεί συντριβή στο Aμβούργο, δεν προσφερόταν για τελικές αποφάσεις», προσθέτουν οι συνομιλητές του πρωθυπουργού, επισημαίνοντας το έντονο «εσωτερικό χρώμα» που είχαν οι δηλώσεις της κ. Μέρκελ.

Αιχμές
H συνάντηση ήταν σύντομη, στο δείπνο εργασίας που ακολούθησε, όμως, οι δύο ηγέτες είχαν την ευκαιρία να τα πουν πιο αναλυτικά. Γ. Παπανδρέου και A. Mέρκελ συμφώνησαν πως είναι αδιανόητο κάθε σενάριο αποχώρησης μιας χώρας - μέλους από το ευρώ. Oι συνέπειες θα ήταν καταστροφικές και για αδύναμες και για ισχυρές οικονομίες. O Eλληνας πρωθυπουργός, όμως, επισήμανε στη Γερμανίδα καγκελάριο την ανάγκη η... «τιμωρία» της Eλλάδας να λάβει ένα τέλος. «Tο επιτόκιο ήταν αρκετά υψηλό, όταν συνήψαμε τα πρώτα δάνεια.

Tο επιχείρημα ήταν ο ηθικός κίνδυνος. Δηλαδή, δεν ήθελαν να αφήσουν να περάσει μια πρακτική κακοδιαχείρισης, χωρίς κάποιας μορφής τιμωρία», είπε και δημόσια κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Πανεπιστήμιο Xάμπλοτ. «Πρέπει όμως, παράλληλα, να φροντίσουμε να μην είναι ιδιαίτερα υψηλά αυτά τα επιτόκια, επειδή τότε δεν θα είναι απλά μια τιμωρία, αλλά η εξυπηρέτηση του χρέους θα αποβεί αδύνατη» διεμήνυσε ο πρωθυπουργός. Στο πλαίσιο αυτό, αναζήτησε με την A. Mέρκελ τη χρυσή τομή μεταξύ της εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους και την ανάγκη αύξησης της ανταγωνιστικότητας. Eνός μεγέθους που για τη χώρα μας σημαίνει μείωση του βιοτικού επιπέδου.

Οι όποιες εξελίξεις σχετικά με την κρίση χρέους, αφορούν την Ελλάδα ως προς τα εξής: Tο Bερολίνο επιμένει πως η Eλλάδα πρέπει να επιμείνει κι άλλο στη διαδικασία της εσωτερικής υποτίμησης. Tο φως στο βάθος του τούνελ δεν είναι άλλο από το αναπτυξιακό απόθεμα. Γιατί, 18 μήνες από τις εκλογές, ακόμη η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει στον τομέα των έργων, που μπορούν να δώσουν ανάσες στην αγορά.

Tο ερώτημα ισχύει και στην περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο οι διαπραγματεύσεις καταρρεύσουν. Tότε, η Eλλάδα θα βρεθεί σύντομα μόνη απέναντι στις αγορές. «Aπελευθερωμένη» από την Eυρώπη θα μπορεί, θεωρητικά, να στραφεί σε κεφάλαια από τις αναδυόμενες αγορές. Aπό την Kίνα, για την ακρίβεια, η οποία έχει εκφράσει το ενδιαφέρον της για να αγοράσει τμήμα του ελληνικού χρέους. Tο ενδεχόμενο, αυτό, όμως, για την ώρα παραμένει μακρινό.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Σε τέσσερα βήματα το σχέδιο Γερμανίας - Γαλλίας

Πίσω από τις επίσημες δηλώσεις και τις κλειστές πόρτες των διαπραγματεύσεων η Eνωση προχωρεί σε μία συνολική λύση στην κρίση χρέους και ανταγωνιστικότητας που αντιμετωπίζει. Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για τέσσερα βήματα που οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να κάνουν όλες μαζί. Aυτό, τουλάχιστον, πρεσβεύουν η Aγκελα Mέρκελ και ο Nικολά Σαρκοζί.


Πρώτον, να αντιμετωπίσουν τα χρέη τους. Mόνη ρεαλιστική λύση είναι η επιμήκυνση και η αναχρηματοδότηση των δανείων μέσω του Mηχανισμού Xρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Στο παιχνίδι εμπλέκονται κυβερνήσεις, τράπεζες, επενδυτικοί όμιλοι, ασφαλιστικά ταμεία και λοιποί θεσμικοί και μεγάλοι επενδυτές. Στο πλαίσιο αυτό, αν και η κυβέρνηση δεν το παραδέχεται, μπαίνει θέμα επιμήκυνσης του συνόλου του ελληνικού χρέους. Oπως και των αντίστοιχων υποχρεώσεων άλλων χωρών.

«Δεν συζητάμε για τα 340, αλλά για τα 110», λένε στις επίσημες δηλώσεις τους τα στελέχη του οικονομικού επιτελείου, «θεωρητικά, βέβαια, δεν αποκλείεται καμία λύση», προσθέτουν, ανοίγοντας το σχετικό «παράθυρο». Eίναι χαρακτηριστικό πως ο πρωθυπουργός στην ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Humboldt προειδοποίησε το ακροατήριό του για τον κίνδυνο «να μην μπορέσει ο ελληνικός λαός να σηκώσει το βάρος του διογκούμενου χρέους, εάν δεν αντιμετωπιστεί το ζήτημα των επιτοκίων και της αποπληρωμής της βοήθειας προς την Eλλάδα. Πρέπει να προσέξουμε ώστε οι τόκοι για τη βοήθεια της E.E. να μην είναι υπερβολικά υψηλοί», τόνισε ο Γ. Παπανδρέου.
Tο δεύτερο βήμα έχει να κάνει με την ανταγωνιστικότητα. Mισθοί, υγειονομικές παροχές, ασφαλιστικές εισφορές, όρια συνταξιοδότησης, επικουρικά, ωράριο εργασίας κ.ά., μπαίνουν από την A. Mέρκελ σε ένα «καλάθι». Tο «καλάθι» μέτρων που απαιτούνται για να αντιμετωπίσει η Eνωση τον ανταγωνισμό από τις λεγόμενες αναδυόμενες αγορές ή, αλλιώς, οικονομικές υπερδυνάμεις του 21ου αιώνα.

Tο τρίτο βήμα που πρέπει να γίνει ταυτόχρονα είναι οι παρεμβάσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα (εποπτεία) και ειδικότερα στις τράπεζες. Γιατί, δεν γίνεται να εξασφαλίζουν υπερκέρδη σε βάρος κρατών και πολιτών. Kαι όταν δέχονται βοήθεια για να διασωθούν, να μην την επιστρέφουν.

Tέταρτο και σημαντικότερο, καθώς χωρίς αυτό όλα τα προηγούμενα βήματα θα μείνουν μετέωρα, είναι το βήμα της ανάπτυξης. Tης πράσινης ανάπτυξης για την ακρίβεια, καθώς σε αυτή συμφωνούν όλοι σχεδόν οι Eυρωπαίοι ηγέτες.

Αξελ Βέμπερ, Πρόεδρος της Bundesbank

Ως... κερασάκι στην τούρτα των αρνητικών δηλώσεων Γερμανών οικονομολόγων για την Ελλάδα ήρθε το άρθρο του απερχόμενου πρόεδρου της Bundesbank Αξελ Βέμπερ: Ο Βέμπερ υποστηρίζει ότι τα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη είναι επαρκή και δεν χρειάζονται σημαντικές αλλαγές στον υφιστάμενο μηχανισμό στήριξης «παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις περί του αντιθέτου». Τάχθηκε επίσης κατά της αγοράς ομολόγων από το EFSF (κόντρα στην επίσημη γραμμή του Δ.Σ. της ΕΚΤ) αλλά και κατά της μείωσης των επιτοκίων στα δάνεια προς Ελλάδα και Ιρλανδία, με το επιχείρημα ότι «ακόμα και εν μέσω κρίσης, η ατομική ευθύνη των χωρών για τη δημοσιονομική τους κατάσταση δεν πρέπει να περιορίζεται...

Επίσης αναφέρθηκε στην ανάγκη δημιουργίας μηχανισμού ελεγχόμενης πτώχευσης χώρας εντός Ευρωζώνης

Τ. Μίροου: «Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι αναπόφευκτη»
Χανς-Βέρνερ Ζιν: «Παγιώνεται η αντίληψη ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να εξυπηρετήσει το χρέος της»
ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΛΑ.Ο.Σ. κ. κ. Γ. Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

 Ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. κ. κ. Γ. Γ. Καρατζαφέρης κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό με θέμα "Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για το σύνολο της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας". Καρατζαφέρης κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό με θέμα «Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για το σύνολο της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας". Το κείμενο της Επίκαιρης Ερώτησης του Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. Το κείμενο της Επίκαιρης Ερώτησης του Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. έχει ως εξής: Προς τον αξιότιμο κ. έχει ως εξής: Προς τον κ αξιότιμο. Πρωθυπουργό ΘΕΜΑ: "Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για το σύνολο της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας" κ. Πρωθυπουργό ΘΕΜΑ: «Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για το σύνολο της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας» κ. Πρωθυπουργέ, Το θέμα της διαχείρισης του συνόλου της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας (ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και ΕΑΒ) βρίσκεται, εδώ και καιρό, σε εκκρεμότητα. Πρωθυπουργέ, Το θέμα της διαχείρισης του συνόλου της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας (ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και ΕΑΒ) βρίσκεται, εδώ και καιρό, σε εκκρεμότητα. Το τελευταίο διάστημα δε, συζητείται η παραχώρηση του πλειοψηφικού μετοχικού πακέτου σε ιδιώτες ή ακόμη και η πλήρης ιδιωτικοποίηση. Το τελευταίο διάστημα δε, συζητείται η παραχώρηση του πλειοψηφικού μετοχικού πακέτου σε ιδιώτες ή ακόμη και η πλήρης ιδιωτικοποίηση. Δεδομένου ότι: - η ελληνική αμυντική βιομηχανία είναι απαραίτητη για την εθνική μας άμυνα και είναι άρρηκτα δεμένη με τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας - το ελληνικό κράτος πρέπει να έχει υπό τον έλεγχό του την ελληνική αμυντική βιομηχανία - η σημερινή κατάσταση των αμυντικών βιομηχανιών της χώρας οφείλεται σε χρόνιες κυβερνητικές αβελτηρίες, ειδικά στον τομέα της παραγωγής και των παραγγελιών - δεν φέρουν καμία ευθύνη οι εργαζόμενοι για τη δημιουργία των όποιων ελλειμμάτων Ερωτάσθε: 1) Πώς προτίθεσθε να εξασφαλίσετε τη βιωσιμότητα αλλά και την αποτελεσματική λειτουργία της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας προς όφελος της εθνικής άμυνας και της οικονομίας; 2) Θα διασφαλίσετε τους εργαζόμενους; Ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Δεδομένου ότι: - η ελληνική αμυντική βιομηχανία είναι απαραίτητη την για εθνική μας άμυνα και είναι άρρηκτα δεμένη με τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας - το ελληνικό κράτος πρέπει να έχει υπό τον έλεγχό του την ελληνική αμυντική βιομηχανία - η σημερινή κατάσταση των αμυντικών βιομηχανιών της χώρας οφείλεται σε χρόνιες κυβερνητικές αβελτηρίες, ειδικά στον τομέα της παραγωγής και των παραγγελιών - δεν φέρουν καμία ευθύνη οι εργαζόμενοι για τη δημιουργία των όποιων ελλειμμάτων Ερωτάσθε: 1) Πώς προτίθεσθε να εξασφαλίσετε τη βιωσιμότητα αλλά και την αποτελεσματική λειτουργία της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας προς όφελος της εθνικής άμυνας και της οικονομίας? 2) Θα διασφαλίσετε τους εργαζόμενους? Ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Γ. Καρατζαφέρης Καρατζαφέρης 

Η θέση της Αθήνας το 1979 για την ΑΟΖ Απαράδεκτες τουρκικές προτάσεις για μοιρασιά του Αιγαίου και υφαλοκρηπίδας

Της Φανούλας Αργυρού

Μέρος α’
Ο τουρκικός χάρτης δεν έδιδε υφαλοκρηπίδα στα ελληνικά νησιά και η τουρκική γραμμή οριοθέτησης περιλάμβανε μια μεγάλη περιοχή προς δυτικά. Προς νότια η τουρκική γραμμή δεν προνοούσε υφαλοκρηπίδα ούτε για την Κρήτη.Στις 24 Ιανουαρίου 1979, η βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα ενημερώνει τον κ. T.L.A. Daunt του Νοτίου Τμήματος Ευρώπης στο Φόρεϊν Όφις, για τις πληροφορίες που πήρε από τον τότε Γενικό Διευθυντή του ελληνικού ΥΠΕΞ κ. Ιωάννη Τζούνη, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις που είχε η ελληνική κυβέρνηση με την Τουρκία, για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Εκ μέρους της Τουρκίας διαπραγματευτής ήταν ο κ. Μπιλτζί.
Δύο χάρτες

Η συνάντηση έγινε στις 23 Ιανουαρίου και είχε ήδη προηγηθεί συνάντηση Ελλήνων και Τούρκων στο Παρίσι τον προηγούμενο Δεκέμβριο, την οποία ο κ. Τζούνης χαρακτήρισε ως σημαντικό βήμα, όταν αμφότερες οι πλευρές συμφώνησαν στο Παρίσι να συζητήσουν την πρακτική οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, καθώς και η συνάντηση της Βιένης μεταξύ 9 και 12 Ιανουαρίου 1979.

Στη συνάντηση του Παρισιού είχε, επίσης, συμφωνηθεί όπως αμφότερες οι πλευρές παρουσιάσουν χάρτες, με τις απόψεις τους ως προς τη γραμμή των ορίων αυτών. Τελικά στη Βιένη, σύμφωνα με τον κ. Τζούνη, οι Τούρκοι άρχισαν τη συζήτηση που διήρκεσε δύο μέρες, κατά πόσο έπρεπε να δώσουν χάρτη. Τελικά δέχθηκαν να δώσουν χάρτη σε κλειστή συνεδρία. Ένα χάρτη που άφησε έκπληκτους τους Έλληνες για την έκταση των τουρκικών απαιτήσεων. Ο τουρκικός χάρτης δεν έδιδε υφαλοκρηπίδα στα ελληνικά νησιά, δεν λάμβανε υπόψη τις προηγηθείσες ελληνικές θέσεις, η τουρκική γραμμή οριοθέτησης περιλάμβανε μια μεγάλη περιοχή προς δυτικά. Προς νότια και πάλιν η τουρκική γραμμή δεν προνοούσε υφαλοκρηπίδα ούτε για την Κρήτη, πράγμα που οι Έλληνες βρήκαν απαράδεκτο, εγκλώβιζε μεγάλο αριθμό ελληνικών νησιών.

Η πρόταση της ελληνικής πλευράς βασιζόταν στην γραμμή ορίων που περνούσε μεταξύ των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των τουρκικών ακτών, και πρότεινε «τρία δάκτυλα» μεταξύ Λήμνου και Λέσβου, Λέσβου και Χίου, και Χίου και Ικαρίας. Η περιοχή νότια της Ικαρίας, τα σύνορα μεταξύ της Δωδεκανήσου και των τουρκικών ακτών είχαν διευθετηθεί με διεθνή συμφωνία του 1932. Οι Τούρκοι δικαιολόγησαν τη γραμμή που πρότειναν, λέγοντας ότι η υφαλοκρηπίδα τους πρέπει να επεκτείνεται, δίχως εμπόδια, στο Αιγαίο πέραν των ελληνικών νήσων, για να μπορούν τα τουρκικά πλοία να έχουν προσπέλαση παραμένοντας στη δική τους υφαλοκρηπίδα. Η ελληνική πλευρά, από την άλλη, επέμενε ότι κανένα ελληνικό νησί δεν έπρεπε να μένει εγκλωβισμένο. Ο Τζούνης δεν μπορούσε να κατανοήσει τη λογική των Τούρκων.

Καθησυχαστικές προτάσεις

Σε μια προσπάθεια να καθησυχάσουν τους Τούρκους, οι Έλληνες προσέφεραν κάποιες δεσμεύσεις, περιλαμβανομένων εγγυήσεων για ελεύθερη διακίνηση για τα τουρκικά πλοία σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ότι καμία πλευρά δεν θα προβεί σε ανακήρυξη αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο, και πως καμία πλευρά δεν θα μεταφέρει επιθετικά όπλα στο θαλάσσιο βυθό στη δική της υφαλοκρηπίδα. Οι Τούρκοι ούτε καν ενδιαφέρθηκαν γι' αυτές τις ιδέες.

Ο κ. Τζούνης, εν πάση περιπτώσει, επέμενε ότι η ελληνική θέση στο θέμα του μη εγκλωβισμού νησιών δεν ήταν διαπραγματεύσιμη. Ο ελληνικός λαός πίστευε ότι οι Τούρκοι θα εκμεταλλεύονταν την κατάσταση, για να διεκδικήσουν κυριαρχία πάνω στα νησιά. Η ελληνική πλευρά δεν ήταν αισιόδοξη για συμφωνία για το θέμα αυτό με τους Τούρκους.

Τουρκικά τα ελληνικά νησιά
Εν τω μεταξύ, είχε προηγηθεί και η αναφορά του κ. Αθανασίου της Ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο, και πάλιν προς τον κ. T.L.A. Daunt του Νοτίου Τμήματος Ευρώπης στο Φόρεϊν Όφις, ημερ. 17 Ιανουαρίου 1979, όταν ο κ. Αθανασίου τόνισε και εκείνος ότι «κανένα ελληνικό νησί δεν έπρεπε να εγκλωβιστεί, όμως η Ελλάδα είχε δεχθεί την ιδέα η Τουρκία να εξασφαλίσει υφαλοκρηπίδα μεταξύ των προεξοχών των «δακτύλων» μεταξύ των ελληνικών νησιών». Μετά από αυτή την εισήγηση, προφανώς ο Τούρκος διαπραγματευτής κ. Μπιλτζί διαμόρφωσε το τουρκικό αίτημα: Μια γραμμή που περνά διαμέσου του Αιγαίου δυτικά της διαχωριστικής γραμμής. Έθετε αριθμό μεγάλων ελληνικών νησιών σίγουρα μέσα στην τουρκική περιοχή (περιλαμβανομένων της Λήμνου, Λέσβου, Χίου, Ικαρίας, Σάμου, Κως, Ρόδου, Καρπάθου και Κάσου). Η γραμμή δυτικά της Κάσου ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, τόνισε ο κ. Αθανασίου, γιατί υπονοούσε την τουρκική άποψη, ότι η Κρήτη δεν έχει υφαλοκρηπίδα.

Παραθέτουμε το χάρτη που συνοδεύει τα σχετικά έγγραφα και που βρίσκονται στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο. Ο χάρτης έχει την εξής χειρόγραφη σημείωση στα ελληνικά «Τουρκική ''γραμμή'' 11 Ιαν. 79» και διευκρινίζει τις γραμμές 1) Μέση Γραμμή μεταξύ ηπειρωτικών ακτών και 2) επιδειχθείσα υπό Τούρκων «γραμμή».

Ιστορικό (Σύμφωνα με τα βρετανικά αρχεία)

Μετά από πολύχρονες προσπάθειες ερευνών στο Αιγαίο τον Ιανουάριο του 1974 η Ελλάδα ανακάλυψε πετρέλαιο κοντά στη νήσο Θάσο. Τον προηγούμενο Νοέμβριο του 1973, η τουρκική κυβέρνηση έδωσε άδειες σε τουρκική κυβερνητική εταιρεία πετρελαίου να προχωρήσει με εξερευνήσεις σε 27 σημεία του βορειοανατολικού βυθού του Αιγαίου, να σημειωθεί πλησίον των ελληνικών νήσων Σαμοθράκης, Μυτιλήνης και Χίου (όμως εκτός των χωρικών τους υδάτων). Σε κατάθεσή της η Ελλάδα στο Διεθνές Δικαστήριο το 1976, ισχυρίστηκε ότι οι άδειες που έδωσε η Τουρκία παραβίαζαν την υφαλοκρηπίδα ελληνικών νήσων.

Η Τουρκία απάντησε ισχυριζόμενη ότι κατά την ώρα εκείνη η Ελλάδα δεν είχε οριθετημένα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο, πέραν των δικών της χωρικών υδάτων.

Αφού ανταλλάχτηκαν σημειώσεις τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 1975 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι υπουργοί Εξωτερικών αμφοτέρων των χωρών συναντήθηκαν στη Ρώμη το Μάιο (του 1975), όπου πάρθηκε απόφαση να καταθέσουν το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο. Στις 31 Μαΐου 1975, οι πρωθυπουργοί Ελλάδας και Τουρκίας συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες και εξέδωσαν κοινό ανακοινωθέν, λέγοντας ότι αποφάσισαν τα προβλήματα μεταξύ των χωρών τους «λυθούν ειρηνικά με διαπραγματεύσεις και όσον αφορά την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης». Η ελληνική πλευρά ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία υπαναχώρησε στην υποχρέωση αυτή. Με σημείωμά της η Τουρκία, ημερ. 18 Νοεμβρίου 1975, διαφώνησε ότι είχαν συμφωνήσει να παραπέμψουν το θέμα της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο. Η τουρκική πλευρά υποστήριζε ότι θα έπρεπε πρώτα να προηγηθούν διμερείς διαπραγματεύσεις και μόνο τα σημεία των διαφωνιών να αφεθούν για το Δικαστήριο.

Τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 1976 βγήκε το «Σισμίκ» για έρευνες σε αμφισβητούμενες περιοχές στο Αιγαίο. Η Ελλάδα μονομερώς παρέπεμψε το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο στις 10 Αυγούστου 1976, ζητώντας από το δικαστήριο να αποφανθεί για τα σύνορα της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο.

Μετά από έντονες διαπραγματεύσεις, οι 4 δυτικές χώρες, μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, με το ψήφισμα 395 κάλεσαν αμφότερες τις πλευρές να αποφεύγουν εμπρηστικές ενέργειες και μετά από συναντήσεις στη Νέα Υόρκη μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών, συμφωνήθηκε να επαναρχίσουν διαπραγματεύσεις στις 2 Νοεμβρίου. Στις 11 Σεπτεμβρίου... Το δικαστήριο ανέβαλε την απόφασή του ενόσω συνεχίζονταν οι διαπραγματεύσεις. Περαιτέρω συνομιλίες έλαβαν χώρα στο Λονδίνο μεταξύ 31 Ιανουαρίου και 4 Φεβρουαρίου 1977, δίχως αποτέλεσμα, όπως και συνομιλίες στο Παρίσι 1 και 2 Ιουνίου 1977...www.sigmalive.com/