ΠΟΛΩΝΟΣ, ξυλοκόπησε αστυνομικό στο Ηράκλειο, ΑΝ γινόταν το αντίθετο;;

Αστυνομικός στο νοσοκομείο από ξυλοδαρμό Πολωνού
Άρχισε να τον χτυπάει όταν εκείνος του ζήτησε να εξακριβώσει τα στοιχεία του και τον έστειλε στο νοσοκομείο με μώλωπες και πιθανό κάταγμα. Ο λόγος για έναν άστεγο Πολωνό ο οποίος διαμένει τον τελευταίο καιρό στην πλατεία της Αγίας Αικατερίνης και άρχισε να χτυπάει με γροθιές αστυνομικό, χθες το πρωί.
Το περιστατικό εξελίχθηκε στο κέντρο του Ηρακλείου όταν άνδρες από τις διμοιρίες πεζών περιπολιών επιχείρησαν έλεγχο σε άστεγο Πολωνό που παραμένει το τελευταίο διάστημα στην πλατεία της Αγίας Αικατερίνης. Σύμφωνα με τα όσα έγιναν, οι αστυνομικοί ζήτησαν τα στοιχεία του αλλοδαπού, ο οποίος επιτέθηκε με γροθιές σε έναν από τους αστυνομικούς.
Αρκετοί από τους καταστηματάρχες της περιοχής που προσφέρουν καθημερινά ένα πιάτο φαγητό στον άστεγο Πολωνό πιστεύουν ότι απλά φοβήθηκε, βλέποντας τους αστυνομικούς να πλησιάζουν και αντέδρασε ενστικτωδώς χωρίς να έχει πρόθεση να βλάψει κανένα. Ο τραυματίας αστυνομικός παρελήφθη αιμόφυρτος από ασθενοφόρο, προκειμένου να μεταφερθεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, ενώ προανάκριση για τις ακριβείς συνθήκες του περιστατικού συνεχίζεται. Τέλος αυτό που επισημαίνουν πολλοί είναι το γεγονός ότι κατά τη σύλληψη του Πολωνού από τους συναδέλφους του αστυνομικού που μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, έδειξαν περισσό μένος

ΑΕΤΟΙ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Το Αιγαίο ήταν, είναι και θα είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Ελληνική Πολεμική Αεροπορία

Το θαυμαστό όπλο των αιθέρων, η Πολεμική Αεροπορία, με το δυναμικό παρόν και το λαμπρό μέλλον, έχει να επιδείξει μια ένδοξη ιστορία που περιλαμβάνει συνεχείς αγώνες για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας.

Τα Πρώτα Βήματα
Το 1911 η Ελληνική Κυβέρνηση ανέθεσε σε Γάλλους ειδικούς τη δημιουργία της Ελληνικής Αεροπορικής Υπηρεσίας. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας έξι συνολικά Αξιωματικοί στάλθηκαν στη Γαλλία για να εκπαιδευθούν ως χειριστές, ενώ παραγγέλθηκαν τα πρώτα στρατιωτικά αεροπλάνα στο γαλλικό οίκο Farman.

Στις 8 Φεβρουαρίου 1912 πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα η πρώτη πτήση από τον αεροπόρο Εμμανουήλ Αργυρόπουλο με αεροπλάνο τύπου Nieuport 50 ίππων. Στη δεύτερη πτήση που εκτέλεσε ο Αργυρόπουλος την ίδια μέρα, πέταξε με τον τότε πρωθυπουργό της χώρας Ελευθέριο Βενιζέλο. Στις 13 Μαϊου 1912 ο Υπολοχαγός Δημήτριος Καμπέρος πραγματοποίησε με το πρώτο στρατιωτικό αεροπλάνο τύπου Henry Farman την πρώτη πτήση του στην Ελλάδα και στη συνέχεια συμμετείχε στα μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια.

Τον Ιούνιο του ίδιου έτους και ενώ είχε αρχίσει ήδη να μελετάται η δημιουργία Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας, ο Καμπέρος μετατρέποντας το πρώτο Henry Farman, στο οποίο είχε δοθεί το όνομα «Δαίδαλος», σε υδροπλάνο πέταξε με μέση ταχύτητα 110 χλμ. την ώρα, επιτυγχάνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Την ίδια εποχή ένας άλλος πρωτοπόρος, ο Αλέξανδρος Καραμανλάκης, επιχειρώντας πτήση από το Παλαιό Φάληρο στην Πάτρα, με αεροπλάνο τύπου Bleriot 50 ίππων, πραγματοποίησε ανεπιτυχή αναγκαστική προσθαλάσσωση στον Κορινθιακό Κόλπο και βρήκε το θάνατο, ανοίγοντας το Πάνθεον των θυσιών της ελληνικής έποποιίας των αιθέρων.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1912 δημιουργήθηκε στη Λάρισα ο «Λόχος Αεροπόρων» από τέσσερις Έλληνες αξιωματικούς αεροπόρους. Η πρώτη πολεμική αεροπορική μονάδα ήταν γεγονός.

Η δράση των Ελλήνων αεροπόρων κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων ανέδειξε τη χρησιμοποίηση του αεροπλάνου ως πρωτοποριακού πολεμικού μέσου.

Στις 5 Οκτωβρίου 1912, πραγματοποιήθηκε η πρώτη πολεμική αεροπορική αποστολή αναγνώρισης στο μέτωπο της Θεσσαλίας.

Ακολούθησαν και άλλες αποστολές με ρίψεις αυτοσχέδιων βομβών στα οχυρά του Μπιζανίου, καθώς και τροφίμων και εφημερίδων στους πολιορκούμενους κατοίκους των Ιωαννίνων.

Στις 24 Ιανουαρίου 1913 πραγματοποιήθηκε η πρώτη παγκοσμίως πολεμική αποστολή ναυτικής συνεργασίας πάνω από τα Δαρδανέλλια, που αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία των θαλάσσιων επιχειρήσεων.

Ο Υπολοχαγός Μιχαήλ Μουτούσης και ο Σημαιοφόρος Αριστείδης Μωραϊτίνης πετώντας με υδροπλάνο Maurice Farman κατάρτισαν σχεδιάγραμμα των θέσεων του Τουρκικού Στόλου εναντίον του οποίου έριξαν τέσσερις βόμβες. Το γεγονός σχολιάσθηκε ευρέως από τον ελληνικό και διεθνή τύπο.

Στις 4 Απριλίου 1913 ο Ανθυπολοχαγός αεροπόρος Εμμανουήλ Αργυρόπουλος έχασε τη ζωή του λόγω πτώσης του αεροπλάνου του Bleriot ΧΙ, αποτελώντας τον πρώτο νεκρό της Ελληνικής Αεροπορίας και επισφραγίζοντας τη λήξη της αεροπορικής δράσης στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13.

Με την είσοδο της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων διανοίχθηκαν νέες προοπτικές για την οργάνωση της Στρατιωτικής και Ναυτικής Αεροπορίας.
Αμέσως μετά την εκπαίδευση του προσωπικού στις Αεροπορικές Σχολές του Σέδες και του Μούδρου, συγκροτήθηκαν οι πρώτες Ελληνικές Πολεμικές Μοίρες.
Η 531 Μοίρα Διώξεως και η 532 και 533 Μοίρα Αναγνωρίσεως και Βομβαρδισμού πραγματοποιούσαν συνεχώς πτήσεις πάνω από τις εχθρικές γραμμές.
Περιπολίες και αναγνωρίσεις, φωτογραφήσεις και συλλογή πολύτιμων πληροφοριών, καθώς και προσβολές των εχθρικών χαρακωμάτων συνέθεταν το πολεμικό τους έργο.




Το Ναυτικό Αεροπορικό Σώμα με τη Μοίρα Ζ εκτελούσε νυκτερινές επιδρομές στη μεθόριο, ανθυποβρυχιακές έρευνες και προσβολές στόχων ζωτικής σημασίας, ενώ εμπλέκονταν και σε αερομαχίες.
Στις σημαντικότερες αποστολές περιλαμβάνονταν οι νυκτερινές επιδρομές στη χερσόνησο της Καλλίπολης-Κωνσταντινούπολης τον Ιούνιο του 1917, οι σφοδροί βομβαρδισμοί των θέσεων των αντιπάλων, η επιδρομή κατά των γερμανικών καταδρομικών “Γκέμπεν” και “Μπρέσλαου”,οι συνεχείς επιδρομές κατά τη μάχη του Σκρα Ντι Λέγκεν, καθώς και οι βομβαρδισμοί της Σμύρνης.
Στον αγώνα για την Ελευθερία και τον Πολιτισμό έπεσαν ηρωικά 17 αεροπόροι.

Το Μάιο του 1919 οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις με τη συναίνεση των συμμάχων αποβιβάσθηκαν στη Σμύρνη για την απελευθέρωση των υπόδουλων αδελφών και των ελληνικών εδαφών.
Η Ελληνική Αεροπορία -παρά την πενιχρότητα των μέσων- συμμετείχε ενεργά στις επιχειρήσεις με τέσσερις Μοίρες της Στρατιωτικής Αεροπορίας και μία της Ναυτικής.
Απο το 1919 μέχρι το τέλος του 1922 ανέπτυξε πολύπλευρη δράση με αναγνωρίσεις, φωτογραφήσεις, πολυβολισμούς και βομβαρδισμούς, ενώ δεν έλειψαν και οι αερομαχίες, καλύπτοντας αποτελεσματικά ένα μέτωπο που το 1921 έφθανε τα 700 χλμ.
Από τη δράση των Μοιρών ξεχωριστή θέση κατείχαν οι αποστολές βομβαρδισμού της Κιουτάχειας και του ΕσκίΣεχήρ.
Με αμείωτη ένταση η Ελληνική Αεροπορία υποστήριξε τόσο την προέλαση της Ελληνικής Στρατιάς, όσο και την μετέπειτα υποχώρησή της, εξαντλώντας τα όρια της απόδοσης των μέσων που διέθετε.
Αξιομνημόνευτη είναι η αερομαχία 12ης Ιουλίου 1922 κατά την οποία ο αεροπόρος Χριστόφορος Σταυρόπουλος κατέρριψε ένα τουρκικό Breguet βορειοανατολικά του Αφιόν Καραχισάρ.
Η ελληνική Αεροπορία ύστερα από σκληρούς αγώνες αποχώρησε μεταξύ των τελευταίων από την ιωνική γη.
Για την υλοποίηση της “Μεγάλης Ιδέας” 23 αεροπόροι προσέφεραν τη ζωή τους ως τίμημα.
Μετά τη λήξη της Μικρασιατικής Εκστρατείας ακολούθησε μακρά ειρηνική περίοδος, κατά την οποία η Πολεμική Αεροπορία ανασυγκροτήθηκε και εκσυγχρονίσθηκε.

Από το 1925 παρελήφθησαν νέοι τύποι αεροπλάνων αγγλικής και κυρίως γαλλικής κατασκευής (Gloster Mars Nighthawk, Fairey ΙΙΙ F, Morane-Saulnier, Hawker Horsley, Avro 621 και 626 και Breguet Bre 19).

Σε συνεργασία με την αγγλική εταιρεία Blackburn Aeroplane ιδρύθηκε στο Φάληρο το Εργοστάσιο Αεροπλάνων, όπου κατασκευάσθηκαν τα υδροπλάνα Τ.3Α Velos και τα αεροσκάφη Atlas και Avro 504.

Στις 8 Ιουνίου 1928 σημειώθηκε ένα σημαντικό για τις δυνατότητες της τότε Ελληνικής Αεροπορίας επίτευγμα. Το κατάλληλα διασκευασμένο Breguet Bre 19 “ΕΛΛΑΣ”, με χειριστή Tον Υπολοχαγό Ευάγγελο Παπαδάκο και παρατηρητή το Συνταγματάρχη Χρήστο Αδαμίδη, απογειώθηκε απά το Τατόι και πραγματοποίησε σε 20 περίπου μέρες το γύρο της Μεσογείου, διανύοντας απόσταση 12.000 χλμ.

Το 1930 ιδρύθηκε το Υπουργείο Αεροπορίας και η ενοποιημένη πλέον Πολεμική Αεροπορία καθιερώθηκε ως αυτοτελής Κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων.

Πρώτος Υπουργός Αεροπορίας ορκίσθηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος επιφορτίζοντας τον έμπειρο αεροπόρο Αλέξανδρο Ζάννα με το έργο της συνολικής ανασυγκρότησης του Όπλου. Σε συνεργασία με το γλωσσολόγο Μανόλη Τριανταφυλλίδη καθιερώθηκαν οι νέες ονομασίες βαθμών που χρησιμοποιούνται έως σήμερα.

Το 1931 ιδρύθηκε στο Τατόι η Σχολή Αεροπορίας - μετέπειτα Σχολή Ικάρων - που υπήρξε το φυτώριο των νέων αξιωματικών: Η σύσταση της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, η οποία λειτουργεί απρόσκοπτα έως σήμερα, αποτέλεσε επίτευγμα ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια των πτήσεων.

Το 1934 ιδρύθηκε το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, ενώ στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού παρελήφθησαν στη συνέχεια αεροπλάνα νέου τύπου, PZL Ρ.24, Dornier Do 22, Avro Anson, Potez Ρο 633, Henschel Hs 126, Fairey Battle και Bristol Blenheim, και εκτελέσθηκαν σημαντικά έργα υποδομής.
Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου 77 ελληνικά αεροπλάνα πρώτης γραμμής κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν 463 ιταλικά. Παρά τη συντριπτική υπεροχή της Regia Aeronautica, η Ελληνική Αεροπορία χάρη στην απαράμιλλη αυτοθυσία των πληρωμάτων της και την επαρκή υποστήριξη του λοιπού προσωπικού ανέτρεψε από τις πρώτες ημέρες του πολέμου τα σχέδια του αντιπάλου, εφόσον κατόρθωσε να παρεμποδίσει τη δράση της Ιταλικής Αεροπορίας, να συγκεντρώσει πληροφορίες για τις κινήσεις του εχθρού, να καταστρέψει σημαντικές εχθρικές γραμμές ανεφοδιασμού και να παράσχει προστασία στα φίλια στρατεύματα.

Αξιομνημόνευτη είναι η αποστολή της 2ας Νοεμβρίου 1940 κατά την οποία ένα Breguet Bre 19,εκτελώντας χαμηλή πτήση κατά μήκος των αλβανικών συνόρων, εντόπισε την Ιταλική Μεραρχία Αλπινιστών, “Julia”, τη στιγμή ακριβώς που είχε εισδύσει στην Πίνδο και κινούνταν προς κατάληψη του Μετσόβου. Το γεγονός αυτό μετέβαλε ριζικά την κατάσταση του μετώπου υπέρ των Ελλήνων. Την ίδια μέρα ο Υποσμηναγός Μαρίνος Μητραλέξης κατά τη διάρκεια αερομαχίας, αφού εξάντλησε τα πυρομαχικά του, “έκρουσε” με την έλικα τού PZL του το πηδάλιο ενός τρικινητήριου ιταλικού βομβαρδιστικού με αποτέλεσμα αυτό να συντριβεί στο έδαφος.

Η δράση της Ελληνικής Αεροπορίας συνεχίσθηκε αμείωτη και κατά τη διάρκεια του επιθετικού αγώνα, ενώ αντιμετωπίσθηκε με επιτυχία και η μεγάλη εαρινή επίθεση το Μάρτιο του 1941.

Η γερμανική εισβολή και η εκ προοιμίου άνιση σύγκρουση με τη Luftwaffe δεν εμπόδισε τους Έλληνες αεροπόρους να επιτελέσουν και πάλι στο ακέραιο το καθήκον τους.

Από την Ελληνική Αεροπορία κατερρίφθησαν συνολικά 64 εχθρικά αεροσκάφη, ενώ πιθανολογήθηκε η κατάρριψη και άλλων 24. Το τίμημα για την Ελευθερία ανήλθε σε 52 νεκρούς αεροπόρους.

Από τις πρώτες ημέρες της εχθρικής κατοχής η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία αρχίζει να ανασυγκροτείται στη Μέση Ανατολή με 5 αεροσκάφη AVRO ANSON που είχαν διαφύγει με τα πληρώματα τους στη Μ. Ανατολή μετά την κατάρρευση του μετώπου.

Την ανώτατη διοίκηση της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στη Μέση Ανατολή ασκεί το Υπουργείο Αεροπορίας το οποίο έχει έδρα το Κάιρο. Στη Γάζα της Παλαιστίνης δημιουργούνται μονάδες επισκευής και τεχνικής εκπαιδεύσεως. Στα κέντρα Νοτίου Ροδεσίας και Αφρικής παρέχεται εκπαίδευση σε δόκιμους χειριστές και άλλες τεχνικές ειδικότητες.

Συγκροτούνται δύο ελληνικές μοίρες Διώξεως από αεροσκάφη τύπου HURRICANE (ΧΑΡΙΚΕΗΝ) και ενεργούν μαζί με τις Συμμαχικές Αεροπορικές Δυνάμεις στον κοινό αγώνα που διεξάγεται στη Μ.Ανατολή.

Η πολεμική δραστηριότητα των ελληνικών μοιρών στη Μ. Ανατολή περιλαμβάνει συνοδείες νηοπομπών ανθυποβρυχιακές έρευνες, επιθετικές περιπολίες, αναγνωρίσεις, επιθέσεις και αναχαιτίσεις της εχθρικής αεροπορίας.

Το θέρος του 1943 οι δύο ελληνικές μοίρες διώξεως παίρνουν μέρος στις μεγάλες επιδρομές που έχουν σχεδιάσει οι σύμμαχοι για την προσβολή γερμανικών στρατιωτικών στόχων στην Κρήτη, στρατηγικό ορμητήριο των Γερμανών προς τη Μ. Ανατολή.

Οι θυσίες της Ελληνικής Αεροπορίας που αποσπούν το θαυμασμό του ελληνικού λαού και της τότε κυβερνήσεως είναι 86 αξκοί και υπξκοί.

Το Νοέμβριο του 1950 η Ελλάδα συνδράμει τα Ηνωμένα Έθνη στέλνοντας στη Νότια Κορέα το 13ο Σμήνος Μεταφορικών Αεροσκαφών που αποτελείται από οκτώ DACOTA C-47 και 67 αξκούς και οπλίτες.

Μέχρι το Μάιο του 1955 το 13ο Ελληνικό Σμήνος πραγματοποιεί 2.916 πολεμικές αποστολές κάτω από δυσμενέστατες συνθήκες και διακρίνεται για την τόλμη και την αποφασιστικότητα των πληρωμάτων του.

Οι απώλειες του ελληνικού σμήνους στη Νότιο Κορέα περιορίζονται σε 12 Αξκούς και Υπξκούς και τέσσερα αεροσκάφη.

Τα πληρώματα που συμμετέχουν και εναλλάσσονται περιοδικά σ’ αυτόν τον ανελέητο αγώνα, τιμούνται από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών και τον πρόεδρο της Νοτίου Κορέας.

Τη δεκαετία του '50, με την είσοδο της χώρας στο ΝΑΤΟ, τέθηκε σε εφαρμογή εκτεταμένο σχέδιο εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης της Πολεμικής Αεροπορίας, η οποία οργανώθηκε σε νέες βάσεις και προσαρμόσθηκε στις απαιτήσεις των σύγχρονων εξελίξεων.

Τα ελικοφόρα αεροσκάφη άρχισαν να αντικαθίστανται από αεριωθούμενα με την παραλαβή των εκπαιδευτικών Τ-33Α.

Τα δύο πρώτα Silver Stars προσγειώθηκαν στην Αεροπορική Βάση Ελευσίνας στις 21 Σεπτεμβρίου 1951.

Παράλληλα, αντί της υφιστάμενης μέχρι τότε οργάνωσης της Πολεμικής Αεροπορίας που περιελάμβανε το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας και τις Αεροπορικές Βάσεις, υιοθετήθηκαν πέντε επίπεδα διοίκησης:

* το Γενικό Επιτελείο,
* τα Αρχηγεία,
* οι Πτέρυγες,
* οι Σμηναρχίες
* οι Μοίρες.

Η συγκρότηση των Αρχηγείων ως ενδιάμεσου επιπέδου διοίκησης μεταξύ ΓΕΑ και Μονάδων υπήρξε μέτρο αποφασιστικό για την αποκέντρωση και την άσκηση αποτελεσματικού ελέγχου.

Στα πλαίσια αυτά, στις 30 Μαΐου 1952 συγκροτήθηκε η 110 Πτέρυγα Μάχης στη Λάρισα. Στη νεοσυσταθείσα Πτέρυγα έγινε η υποδοχή των πρώτων μαχητικών αεριωθουμένων F-84G, με τα οποία εξοπλίσθηκε η πρώτη πολεμική Μοίρα jet, η 337 Μοίρα Διώξεως Βομβαρδισμού.

Από τη Μοίρα αυτή το 1953 προήλθε το πρώτο Ακροβατικό Σμήνος, το οποίο με τέσσερα Thunderjets συμμετείχε σε δεκάδες αεροπορικών επιδείξεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κερδίζοντας δόξα και φήμη σε παγκόσμιο επίπεδο. Με τα F-84G σταδιακά συγκροτήθηκαν τέσσερις Μοίρες Διώξεως Βομβαρδισμού, η 336, 338, 339 και 340.

Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και Μικρασιατική ΕκστρατείαΜε την είσοδο της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων συγκροτήθηκαν οι πρώτες Ελληνικές Πολεμικές Μοίρες, η 531 Μοίρα Διώξεως και η 532 και 533 Μοίρα Αναγνωρίσεως και Βομβαρδισμού. Η Πολεμική Αεροπορία πραγματοποιούσε περιπολίες και αναγνωρίσεις, φωτογραφήσεις και συλλογή πολύτιμων πληροφοριών πάνω από τις εχθρικές γραμμές, καθώς και προσβολές των εχθρικών χαρακωμάτων. Το Ναυτικό Αεροπορικό Σώμα από την πλευρά του εκτελούσε νυκτερινές επιδρομές, ανθυποβρυχιακές έρευνες και προσβολές στόχων ζωτικής σημασίας, ενώ εμπλέκονταν και σε αερομαχίες. Χαρακτηριστικές είναι οι νυκτερινές επιδρομές στη χερσόνησο της Καλλίπολης - Κωνσταντινούπολης, η επιδρομή κατά των γερμανικών καταδρομικών Γκέμπεν και Μπρέσλαου, οι επιδρομές και η συμμετοχή στη μάχη του Σκρα και βομβαρδισμοί της Σμύρνης. Οι απώλείες της Πολεμικής Αεροπορίας στην διάρκεια του πολέμου ανήλθαν σε 17 αεροπόρους.

Η Ελληνική Αεροπορία συμμετείχε ενεργά και στις επιχειρήσεις της Μικρασιατικής Εκστρατείας με τέσσερις Μοίρες της Στρατιωτικής Αεροπορίας και μία της Ναυτικής, αναλαμβάνοντας αποστολές αναγνωρίσεως, φωτογραφήσεως και βομβαρδισμού, χωρίς να λείπουν οι αερομαχίες. Το 1921 καλύπτε αποτελεσματικά ένα μέτωπο που έφθανε τα 700 χλμ. Καθοριστικές ήταν οι αποστολές βομβαρδισμού της Κιουτάχειας και του Εσκί Σεχίρ. Στις 12 Ιουλίου 1922 ο αεροπόρος Χριστόφορος Σταυρόπουλος κατέρριψε ένα τουρκικό Breguet βορειοανατολικά του Αφιόν Καραχισάρ. Οι απώλείες της Πολεμικής Αεροπορίας στην διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας ανήλθαν σε 23 αεροπόρους.

Μεσοπόλεμος

Στην διάρκεια του μεσοπολέμου η Πολεμική Αεροπορία ανασυγκροτήθηκε και εκσυγχρονίσθηκε. Από το 1925 και έπειτα παρελήφθησαν νέοι τύποι αεροπλάνων Αγγλικής και Γαλλικής κυρίως κατασκευής, τύπου Gloster Mars Nighthawk, Fairey III F, Morane-Saulnier, Hawker Horsley, Avro 621, Avro 626 και Breguet Bre 19. Παράλληλα ιδρύθηκε στο Φάληρο το Εργοστάσιο Αεροπλάνων, σε συνεργασία με την εταιρεία Blackburn Aeroplane, στο οποίο κατασκευάζονταν τα υδροπλάνα Τ.3Α Velos και τα αεροσκάφη Atlas και Avro 504.

Το 1930 ιδρύθηκε το Υπουργείο Αεροπορίας και η Πολεμική Αεροπορία καθιερώνεται ως αυτοτελής, τρίτος, κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων. Πρώτος Υπουργός Αεροπορίας ορκίσθηκε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Παράλληλα το 1931 ιδρύθηκε στο Τατόι η Σχολή Αεροπορίας, η σημερινή Σχολή Ικάρων. Επίσης συστήνεται η Μετεωρολογική Υπηρεσία, γεγονός που αποτέλεσε επίτευγμα ύψιστης σημασίας για την ασφάλεια των πτήσεων. Το 1934 ιδρύθηκε το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, ενώ παρελήφθησαν νέα αεροπλάνα, τύπου PZL Ρ.24, Dornier Do 22, Avro Anson, Potez 63, Henschel Hs 126, Fairey Battle και Bristol Blenheim.

Το 1939 παραγγέλθηκαν 24 μαχητικά αεροσκάφη Marcel Bloch MB.151 από τα οποία παραλήφθησαν μόνο 9 καθώς η έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εμπόδισε την Γαλλία να ολοκληρώσει την παραγγελία. Τα εννέα αεροσκάφη ενταχθηκαν στην 24η Μοίρα Δίωξης της τότε Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου η Ελλάδα, έχοντας 77 αεροπλάνα πρώτης γραμμής κλήθηκε να αντιμετωπίσεί περισσότερα από 463 ιταλικά. Παρά τη αριθμητική υπεροχή της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας, η Ελληνική Αεροπορία ανέτρεψε από τις πρώτες ημέρες του πολέμου τα σχέδια των Ιταλών και κατάφερε να εμποδίσει τη δράση της Ιταλικής Αεροπορίας, να συγκεντρώσει πληροφορίες για τις κινήσεις του εχθρού, να καταστρέψει σημαντικές εχθρικές γραμμές ανεφοδιασμού και να παράσχει προστασία στα Ελληνικά στρατεύματα.

Χαρακτηριστική είναι η αποστολή της 2 Νοεμβρίου 1940 κατά την οποία ένα Breguet Bre 19, εκτελώντας χαμηλή πτήση κατά μήκος των αλβανικών συνόρων, εντόπισε την Ιταλική Ταξιαρχία Αλπινιστών Τζούλια, τη στιγμή ακριβώς που είχε εισδύσει στην Πίνδο και κινούνταν προς κατάληψη του Μετσόβου. Την ίδια μέρα ο Υποσμηναγός Μαρίνος Μητραλέξης πέρασε στην σφαίρα του θρύλου όταν κατά τη διάρκεια αερομαχίας, έχοντας εξάντλησει τα πυρομαχικά του, κατέρριψε ένα τρικινητήριο ιταλικό βομβαρδιστικό χτυπώντας το πηδάλιο του με την έλικα τού PZL του.

Η δράση της Ελληνικής Αεροπορίας συνεχίσθηκε αμείωτη τόσο κατά τη μεγάλη εαρινή επίθεση του Μαρτίου του 1941, η οποία αντιμετωπίσθηκε με επιτυχία, όσο και κατά τη Γερμανική εισβολή και τη σύγκρουση με τη Luftwaffe.

Η Ελληνική Αεροπορία κατα τη διάρκεια της Ιταλικής και Γερμανικής εισβολής έχασε 52 πιλότους και κατερρίφθησαν συνολικά 64 εχθρικά αεροσκάφη, ενώ πιθανολογείται η κατάρριψη άλλων 24.

Κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής η Ελληνική Αεροπορία ανασυγκροτείται στη Μέση Ανατολή με 5 αεροσκάφη Avro Anson τα οποία είχαν διαφύγει με τα πληρώματα τους έκεί μετά την κατάρρευση του μετώπου. Με την συμβολή της RAF συγκροτήθηκαν δύο Ελληνικές Μοίρες Διώξεως με αεροσκάφη τύπου Supermarine Spitfire, Hawker Hurricane και Martin Baltimore. Παράλληλα δημιουργήθηκαν μονάδες επισκευής και τεχνικής εκπαιδεύσεως στη Γάζα της Παλαιστίνης καθώς και κέντρα εκπαίδευσης στην Νότια Ροδεσία.

Η δραστηριότητα των ελληνικών μοιρών περιελάμβανε συνοδείες νηοπομπών ανθυποβρυχιακές έρευνες, επιθετικές περιπολίες, αναγνωρίσεις, επιθέσεις και αναχαιτίσεις της εχθρικής αεροπορίας. Το καλοκαίρι του 1943 οι Ελληνικές μοίρες διώξεως παίρνουν μέρος στις μεγάλες επιδρομές που σχεδιάζουν οι σύμμαχοι για την προσβολή γερμανικών στρατιωτικών στόχων στην Κρήτη. Οι απώλειες της της Ελληνικής Αεροπορίας ανήθαν σε 86 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς.

Μετά την υποχώρηση των Γερμανικών δυνάμεων από την Ελλάδα το 1944 και την απελευθέρωση η Ελληνική Αεροπορία έπέστρεψε στην χώρα όπου και έλαβε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο που κράτησε μέχρι το 1949.

Πόλεμος της Κορέας

Αεροσκάφος C-47 DakotaΣτις αρχές του 1950 η Ελλάδα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ και η Ελληνική Αεροπορία ανασυντάχθηκε και οργανώθηκε σύμφωνα με τα Νατοϊκά πρότυπα, με τη βοήθεια των ΗΠΑ.

Το Νοέμβριο του 1950, στα πλαίσια αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στη Νότια Κορέα, η οποία είχε δεχθεί επίθεση από την Βόρεια Κορέα, η Ελλάδα συμμετέχει με το 13ο Σμήνος Μεταφορικών Αεροσκαφών που αποτελείται από οκτώ αεροσκάφη C-47 Dacota και 67 αξιωματικούς και οπλίτες. Μέχρι το Μάιο του 1955 το 13ο Ελληνικό Σμήνος πραγματοποιεί 2.916 πολεμικές αποστολές μεταφοράς προσωπικού, αιχμαλώτων και εφοδίων, συλλογής πληροφόριών και μεταφοράς τραυματιών, κάτω από δυσμενέστατες συνθήκες, μεταφέροντας συνολικά 70,568 επιβάτες, 9,243 τραυματίες και καταγράφοντας 13,777 ώρες πτήσης.

Τα πληρώματα που συμμετείχαν στον Πόλεμο της Κορέας διακρίθηκαν για την τόλμη και την αποφασιστικότητα τους, ενώ οι απώλειες του ελληνικού σμήνους στη Νότιο Κορέα ανήλθαν σε 12 άτομα και τέσσερα αεροσκάφη.

Μεταπολεμικές Εξελίξεις
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 τα ελικοφόρα αεροσκάφη της Ελληνικής Αεροπορίας άρχισαν να αντικαθίστανται από αεριωθούμενα. Τον Σεπτέμβριο του 1951 παραλαμβάνει τα πρώτα εκπαιδευτικά Τ-33Α Silver Star. Το 1952 παραλαμβάνει τα πρώτα μαχητικά F-84G Thunderjet. Το 1954 παραλαμβάνει τα F-86Ε Sabre και το 1957 τα F-84F Thunderstreak και την φωτοαναγνωριστική έκδοσή του, τα RF-84F, τα οποία έμειναν σε υπηρεσία στην 348 Μοίρα Τακτικής Αναγνώρισης μέχρι το 1991. Το 1964 παρελήφθησαν τα F-104G Starfighter και το 1969 τα F-102 Delta Dagger, για να ακολουθήσουν τα F-5 Freedom Fighter, τα μεταγωγικά Nord Noratlas, τα εκπαιδευτικά Cessna T-37, τα F-4E Phantom, τα Α-7Η Corsair , Dassault Mirage F1CG, C-130 και Canadair CL-215 το 1975 και τα RF-4Ε το 1979.

Τον Ιούλιο του 1974 αεροσκάφη Noratlas της 354 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών συμμετείχαν στην επιχείρηση αερομεταφοράς Ελλήνων καταδρομέων από την Κρήτη στην Κύπρο. Παρά την παλαιότητα των αεροσκαφών και τις αντίξοες συνθήκες πτήσης, 12 από τα 15 αεροσκάφη που συμμετείχαν στην αποστολή «ΝΙΚΗ» προσγειώθηκαν στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, ένα αεροσκάφος όμως καταρρίφθηκε από φίλια πυρά στοιχίζοντας την ζωή του τετραμελούς πληρώματός του και 27 αλεξιπτωτιστών.

Ενέργεια και Εξωτερική Πολιτική

του Α. Ανδριανόπουλου
Η αναζήτηση ενεργειακής ασφάλειας δεν θα πάψει να αποτελεί καθοριστικό στόχο στα χρόνια που έρχονται. Ανάλογα με τα συμφέροντά τους οι χώρες θα διαμορφώσουν στρατηγικές στη βάση δύο ουσιαστικών προυποθέσεων. Στην μια κατηγορία βρίσκονται οι χώρες εκείνες που παράγουν ενέργεια και στα εδάφη τους βρίσκονται αποθηκευμένες σοβαρές ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Κοντά στην κατηγορία των χωρών, αλλά όχι ακριβώς στο ίδιο επίπεδο, βρίσκονται κι εκείνες που ο εθνικός τους χώρος χρησιμοποιείται για την μεταφορά των ενεργειακών αποθεμάτων.

Στην δεύτερη κατηγορία βρίσκονται τα κράτη εκείνα που απαραίτητα εξαρτώνται από εισαγόμενη ενέργεια για την καθημερινή οικονομική τους επιβίωση και για την διατήρηση της κοινωνικής τους ισορροπίας.

Είναι αυτονόητο πως οι επιδιώξεις των δύο παραπάνω κατηγοριών χωρών δεν είναι υποχρεωτικό να είναι συγκρουσιακές. Στην καλύτερη περίπτωση για την ειρήνη η συνεργασία, η συνοχή και η καλή θέληση ανάμεσά τους θα φέρει τα καλύτερα αποτελέσματα. Χωρίς αμφιβολία όμως υπάρχουν και σκοτεινές πλευρές.

Δεν είναι απίθανο, ούτε και αντι-δεοντολογικό βέβαια, κάποιοι να επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τα πλεονεκτήματα που η φυσική θέση η το υπέδαφος της χώρας τους προσφέρει, για την εξασφάλιση άλλων γενικότερων πλεονεκτημάτων. Στην περίπτωση αυτή ανοίγει ο δρόμος για ιδιαίτερες πολιτικές στρατηγικές και ευέλικτους τακτικούς χειρισμούς.

Για την Ελλάδα ιδιαίτερα οι χειρισμοί σε σχέση με την λεγόμενη ενεργειακή διπλωματία θέλουν ιδιαίτερη προσοχή. Υπάρχουν κάποια δεδομένα που δεν μπορούμε να αγνοούμε:

α.Η χώρα έχει τεράστια ενεργειακή εξάρτηση. Δεν είναι μόνο πως δεν έχουν προωθηθεί αποτελεσματικά εναλλακτικές πηγές ενέργειας, αλλά δεν έχουν μειωθεί ούτε κατ’ ελάχιστο οι ενεργοβόρες συνήθειές μας.

β. Στον τομέα του φυσικού αερίου η εξάρτησή μας από την Ρωσική Ομοσπονδία είναι περίπου ολοκληρωτική

γ. Η χώρα μας μετέχει στο ΝΑΤΟ και είναι μέλος της ΕΕ. Κατά συνέπεια οφείλει να ακολουθεί την γενική στρατηγική, μεταξύ άλλων και στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας, των οργανισμών των οποίων είναι μέλος. Παράλληλα, εισπράττει στο ακέραιο τα προβλήματα που δημιουργούνται ανάμεσα στους οργανισμούς αυτούς και τις όποιες τρίτες χώρες.

δ. Στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή που βρισκόμαστε αναπτύσσονται εντάσεις που έχουν σχέση με ευρύτερες γεω-στρατηγικές ανακατατάξεις, ενεργειακές διπλωματικές πρωτοβουλίες και συμφέροντα εξασφάλισης σίγουρων πηγών ενέργειας κι’ ασφαλούς μεταφοράς τους στις διεθνείς αγορές.


Mε βάση τα παραπάνω, ο σχεδιασμός της εξωτερικής μας πολιτικής οφείλει να κινείται πάνω σε ένα σαφές πλαίσιο οριοθετημένων στόχων. Για όσο διάστημα η εξάρτηση της χώρας από πετρέλαιο και φυσικό αέριο παραμένει μεγάλη δεν είναι δυνατόν παρά να καλλιεργεί καλές σχέσεις με γειτονικές χώρες που είναι σε θέση να την βοηθήσουν στους τομείς αυτούς. Μια απόλυτη σταθερή λοιπόν της εξωτερικής μας πολιτικής θα πρέπει να είναι η φροντίδα διατήρησης καλών σχέσεων με την Ρωσική Ομοσπονδία.

Σε ένα παράλληλο πεδίο η χώρα θα πρέπει να μην ταράσσει τις ισορροπίες των σχέσεών της με το ΝΑΤΟ και τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ. Στην πράξη αυτό σημαίνει προσεκτικές κινήσεις ώστε η χώρα να μην φαίνεται πως διασπά το όποιο ενιαίο μέτωπο υπάρχει απέναντι λ.χ. στην Ρωσία αλλά ούτε και να βγαίνει μπροστά σε επιλογές που χτυπούν εκεί ακριβώς που ενοχλείται η Μόσχα (λ.χ. θέματα που αναφέρονται σε αντιθέσεις Κρεμλίνου με ΝΑΤΟ η στις σχέσεις της Ρωσίας με τις χώρες της πρώην σοβιετικής περιφέρειας).

Η πρακτική αποτίμηση μιάς τέτοιας πολιτικής επιβάλει ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για κάθε κίνηση στην ενεργειακή σκακιέρα. Όταν λ.χ. συμφωνείται η επέκταση της χρονικής διάρκειας προμήθειας φυσικού αερίου από την Γκάζπρομ, κάτι που σίγουρα εξυπηρετεί μακροχρόνια τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας, παράλληλα θα πρέπει να συμβολαιοποιείται η εξασφάλιση της αδιατάρακτης σχετικής προμήθειας ανεξάρτητα από δυσκολίες και προβλήματα με ενδιάμεσες χώρες (λ.χ. Ουκρανία, Τουρκμενιστάν). Θα πρέπει να συνεκτιμάται από την πλευρά μας πως οι σχετικές συμφωνίες διευκολύνουν λ.χ. την Γκάζπρομ να εξασφαλίσει από τις παραγωγούς χώρες (Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν κα) ποσότητες που διεκδικούνται και από άλλους εμπορικούς φορείς (Κίνα, Ναμπούκο κα).

Η στρατηγική της χώρας λοιπόν θα πρέπει να εστιάζεται πάνω σε ένα άξονα εξυπηρέτησης εθνικών συμφερόντων δίχως διακινδύνευση παραδοσιακών συμμαχιών και συμβατικών υποχρεώσεων. Η Ελλάδα λ.χ. δεν μπορεί να κατηγορείται για στενότερη συνεργασία με την Ρωσία όταν την σχετική ευρωπαική γραμμή έχουν ήδη παραβιάσει η Γερμανία, η Ιταλία ακόμη και η Γαλλία. Που δεν έχουν τις άμεσες ανάγκες αλλα και τις ενεργειακές εξαρτήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας.

Επίσης, δεν μπορεί η χώρα να υφίσταται κριτική για την ενδεχόμενη συμμετοχή της στον αγωγό αερίου South Stream όταν ΕΕ και ΗΠΑ δεν κατορθώνουν να εξασφαλίσουν από το Τουρκμενιστάν λ.χ. την οριστική δέσμευση για τις αναγκαίες ποσότητες αερίου που θα έκαναν τον Ναμπούκο βιώσιμο. Αλλά και ο Ναμπούκο δεν έχει προγραμματισθεί να περιλαμβάνει την Ελλάδα στην διαδρομή του. Δεν δεσμεύεται λοιπόν λογικά η Ελλάδα να αποφεύγει κινήσεις που της αποδίδουν ισχυρούς ενεργειακούς πόρους. Και ο αγωγός Interconnector (Τουρκία,. Ελλάδα, Ιταλία) θα μπορούσε εξ ίσου να θεωρηθεί ανταγωνιστικός του Ναμπούκο!!

Απέναντι στην πλευρά της Ρωσίας η ελληνική πλευρά οφείλει να αποσαφηνίσει μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα. Εφ΄ όσον η σχέση μπορεί να προχωρήσει πέραν από τις απλές εμπορικές συμφωνίες σε μια στενότερη συνεργασία φιλίας και περιφερειακής συνεργασίας είναι απαραίτητες κάποιες καθαρές παραδοχές. Όταν ο South Stream επεκτείνεται στην Ελλάδα δεν είναι νοητό να περιλαμβάνει αργότερα και την Τουρκία. Εάν πρόκειται τα Ρωσικά ενεργειακά προιόντα να βρούν διέξοδο από τον Νότο προς τις διεθνείς αγορές θα πρέπει η Ελλάδα να εξασφαλίσει την δυνατότητα να είναι ο σχετικός, και κατά το δυνατόν ο αποκλειστικός, διάδρομος.

Τέλος ο περίφημος αγωγός πετρελαίου από το Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη θα πρέπει επι τέλους να αρχίσει να υλοποιείται. Μια ειλικρινής συζήτηση για τα όποια προβλήματα θα οδηγήσει σε λύσεις και θα προωθήσει το έργο.

Η Ελλάδα, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, δεν έχει πολλά όπλα στα χέρια της για να προχωρήσει σε εντυπωσιακούς χειρισμούς στο πεδίο των εξωτερικών της σχέσεων. Η επικέντρωση σε ζητήματα εξασφάλισης ενεργειακής ασφάλειας μπορεί να της δώσει την δυνατότητα ευρύτερης προώθησης των εθνικών της συμφερόντων αλλά και την ισχυροποίησή της στο ευρύτερο πεδίο των διακρατικών σχέσεων στην περιοχή μας.

Η νεο-οθωμανική (εξωτερική) πολιτική της Τουρκίας

ΒΗΜΑΗ «Υψηλή Πύλη», τα «Οθωμανικά Βαλκάνια» και η πορεία προς την Ευρώπη.Η τριανδρία Ερντογάν- Γκιουλ- Νταβούτογλου οραματίζεται για την Αγκυρα τον ρόλο της περιφερειακής υπερδύναμης

Ο ΡΟΛΟΣτης περιφερειακής υπερδύναμης, η οποία θα έχει κομβικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, είναι ο μεγάλος στόχος της τριανδρίας Ερντογάν- Γκιουλ- Νταβούτογλου στην Τουρκία. Η πρόσφατη αποστροφή του τούρκου πρωθυπουργού ότι η Δύση «δεν συμπεριφέρεται δίκαια στο Ιράν», οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών για τα «Οθωμανικά Βαλκάνια» και η επίσκεψη Γκιουλ στη Σερβία, η πρώτη τούρκου προέδρου μετά το 1986, υπήρξαν τα τρία νεότερα επεισόδια της υπερκινητικής διπλωματίας που ακολουθεί η «Υψηλή Πύλη» από τότε που ανήλθε στην εξουσία το ισλαμικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), το 2002.

Η νέα εξωτερική πολιτική της Αγκυρας, την οποία έχει σχεδιάσει ο ίδιος ο τούρκος
υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου από την εποχή που εργαζόταν στο γραφείο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αποτελεί μείγμα του μεταπολεμικού δυτικού της προσανατολισμού και της οθωμανικής κληρονομιάς της. Αυτός ο συνδυασμός τής προσδίδει «στρατηγικό βάθος» (ο ομώνυμος τίτλος του βιβλίου του Νταβούτογλου), επιτρέποντάς της να διεκδικεί ρόλο γέφυρας Δύσης- Ανατολής και να προπαγανδίζει την πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες. Η τουρκική κυβέρνηση αισθάνεται επίσης αναβαθμισμένη μετά και την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα τον περασμένο Απρίλιο. Η νέα αμερικανική κυβέρνηση θεωρεί την Τουρκία «κομβικό κράτος» για τους σχεδιασμούς της. Για αυτό και αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η επίσκεψη Ερντογάν στον Λευκό Οίκο στις 7 Δεκεμβρίου.

Πώς συμβιβάζεται η νεοοθωμανική αντίληψη με τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Αγκυρας; «Είναι δύσκολο να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα» σχολιάζουν διπλωματικοί παράγοντες. «Αυτό που μάλλον είναι σίγουρο», προσθέτουν, «είναι ότι η Αγκυρα πείθεται όλο και περισσότερο ότι αρκετές ευρωπαϊκές χώρες,κυρίως η Γαλλία και η Γερμανία, δεν επιθυμούν να ενταχθεί πλήρως στην ΕΕ.Και επιχειρεί να ισχυροποιηθεί εν όψει ενδεχομένου ειδικής σχέσης για να συνομιλήσει με τις Βρυξέλλες ως ίσος προς ίσον».

«Αναρωτιέται κανείς πώς συνδυάζονται τα Οθωμανικά Βαλκάνια με τη διακηρυσσόμενη φιλοδοξία της Τουρκίας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση» σχολίαζαν προσφάτως διπλωματικές πηγές, ερωτώμενες για τα όσα δήλωσε προσφάτως ο κ. Νταβούτογλου σε διάλεξή του στο Σαράγεβο της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης. Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών παραδέχθηκε ότι «επιθυμούμε μια νέα Βαλκανική που θα θεμελιώνεται στις πολιτικές αξίες, την οικονομική αλληλεξάρτηση,τη συνεργασία και την πολιτιστική αρμονία.Ολα αυτά εξασφαλίζονταν στα Οθωμανικά Βαλκάνια. Εμείς θα αναβιώσουμε την εποχή αυτή».

Εκμεταλλευόμενη και την προεδρία που ασκεί το τρέχον έτος στο φόρουμ της Διαβαλκανικής Συνεργασίας (SΕΕCΡ), η Αγκυρα έχει επιστρέψει δυναμικά στην περιοχή. Αυτός ο διπλωματικός οργασμός δεν έχει διαφύγει της νέας ελληνικής κυβέρνησης και ήδη ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου έχει δώσει το στίγμα ότι η Αθήνα πρέπει να ενεργοποιηθεί. Η πρότασή του για έναν «οδικό χάρτη» αναθέρμανσης της ευρωπαϊκής προοπτικής των Βαλκανίων εντάσσεται και στο πλαίσιο ανάσχεσης της δραστηριότητας της Αγκυρας. Τρία είναι τα σημεία στα οποία έχει εστιάσει η Αγκυρα την προσοχή της στα Βαλκάνια. Κατ΄ αρχήν, η ενίσχυση των διμερών σχέσεων Τουρκίας και πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (πΓΔΜ) είναι εντυπωσιακή. Ο σκοπιανός πρόεδρος Γκεόργκι Ιβανόφ επισκέφθηκε πρόσφατα την Τουρκία και του επιφυλάχθηκε εντυπωσιακή υποδοχή. Ο άξονας Αγκυρας- Σκοπίων, ιδιαίτερα σε οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο, ισχυροποιείται. Πριν από μερικούς μήνες ο τούρκος Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούγ επισκέφθηκε τα Σκόπια, ενώ η Αγκυρα είναι ο βασικότερος - μετά τις ΗΠΑ- υποστηρικτής της ένταξης της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ.

Αυξημένη ευαισθησία δείχνει η Αγκυρα για τη Βοσνία, λόγω και του μουσουλμανικού της πληθυσμού. Μάλιστα, η Τουρκία έχει ήδη υποβάλει υποψηφιότητα για να αναλάβει την ηγεσία της ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης στη χώρα. Σημειωτέον, ότι η Τουρκία δεν είναι μέλος της ΕΕ! Υπήρξε επίσης μία από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, κατανοώντας προφανώς ότι η συγκεκριμένη περίπτωση θα μπορούσε μελλοντικά να την ευνοήσει στην περίπτωση της Κύπρου. Με άγρυπνο μάτι παρακολουθεί επίσης την κατάσταση της τουρκικής μειονότητας στη Βουλγαρία και βέβαια της μουσουλμανικής στη Θράκη.

ΗΜέση Ανατολή είναι το έτερο μείζον πεδίο όπου η Αγκυρα πρωταγωνιστεί. Τα όσα δήλωσε ο κ. Ερντογάν για το Ιράν (με το οποίο υπογράφτηκε σειρά συμφωνιών κυρίως στον ενεργειακό τομέα) είναι το λιγότερο. Η Τουρκία έχει αναβαθμίσει ραγδαία τις σχέσεις της με τη Συρία, με την οποία ήδη πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας και προγραμματίζονται κοινές στρατιωτικές ασκήσεις. Το γεγονός αυτό, συνδυαζόμενο με την πρόσφατη διαμάχη με το Ισραήλ σχετικά με τη συμμετοχή του τελευταίου στην πολυεθνική στρατιωτική άσκηση «Αετός της Ανατολίας» επιβεβαίωσε, σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους, «την πάγια τακτική της Αγκυρας να προβαίνει σε απρόβλεπτες κινήσεις τις οποίες αργότερα εξαργυρώνει» . Και υπενθύμιζαν την άρνησή της το 2003 να συναινέσει στη διέλευση αμερικανικών στρατευμάτων προς το Ιράκ.

Μεταξύ των... ανταλλαγμάτων που έλαβε από τους Αμερικανούς για τη στάση της αυτή ήταν η υποστήριξή τους στον αγώνα κατά των Κούρδων του ΡΚΚ που εδρεύουν στο Βόρειο Ιράκ. Η υποστήριξή της στην εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ της επέτρεψε να προσεγγίσει κυρίως τους σουνίτες της χώρας, ενώ στις 15 Οκτωβρίου ο κ. Ερντογάν επισκέφθηκε τη Βαγδάτη και υπέγραψε περίπου 40 συμφωνίες. Το Ιράκ αποτελεί «Ελντοράντο» για τις τουρκικές επιχειρήσεις σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων οι κατασκευές, η ενέργεια και η διαχείριση των υδάτινων πόρων.

ΣτονΚαύκασο, η υπογραφή των πρωτοκόλλων με την Αρμενία για αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων και άνοιγμα των συνόρων χαιρετίστηκε ως συνεισφορά στην περιφερειακή σταθερότητα. Παράλληλα, η Αγκυρα είναι πολύ προσεκτική σε ό,τι αφορά τη Ρωσία. Οι οικονομικές και ενεργειακές σχέσεις των δύο χωρών σημειώνουν μεγάλη άνθηση. Ωστόσο, έμπειροι παράγοντες υπενθυμίζουν ότι «οι ΗΠΑ εξακολουθούν να θεωρούν την Τουρκία ανάχωμα της ρωσικής επιρροής στον Καύκασο και στην Κεντρική Ασία. Οι Ρώσοι το γνωρίζουν. Η τουρκοαρμενική προσέγγιση δεν θα γινόταν χωρίς τη σιωπηρή συγκατάθεσή τους. Η επιρροή τους στο Ερεβάν διατηρείται. Και την ίδια στιγμή, το Αζερμπαϊτζάν τους έχει προσεγγίσει επειδή θεωρεί ότι η Τουρκία το εγκατέλειψε στη διαμάχη με την Αρμενία για το Ναγκόρνο- Καραμπάχ»

ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΛΕΕΙ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝ!

ΑΥΓΗ 27/10/2009
Του Νάσου Θεοδωρίδη*

"...69 χρόνια μετά την τραγωδία του θανάτου και της αναπηρίας δεκάδων χιλιάδων φαντάρων, έχει έρθει η ώρα για μια ψύχραιμη ιστορική αποτίμηση που να απαντάει στο ερώτημα αν τελικά βγήκε κερδισμένη η ελληνική κοινωνία από μια εξ αντικειμένου σύμπλευση με το φασιστικό καθεστώς Μεταξά στην οποία οδηγήθηκε από τον εθνικιστικό παροξυσμό της εποχής, προκειμένου να αποτραπεί η απλή διέλευση ενός άλλου φασιστικού στρατού, με μόνο επιχείρημα ότι ο δεύτερος στρατός ήταν «ξένος» (αλλά εξίσου φασιστικός). Υποστηρίζω ότι η εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτό το σφαγείο θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί. Η 28η Οκτωβρίου δεν σήμαινε ούτε την «ενότητα» ούτε «το μεγαλείο του έθνους», αλλά την είσοδο της Ελλάδας σε ένα παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο..."

* Ο Νάσος Θεοδωρίδης είναι μέλος του ΣΥΝ και της Αντιεθνικιστικής Κίνησης

Σχόλιο:Εδώ μας λένε πεντακάθαρα οι ΣΥΝασπίτες ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ότι έπρεπε να είχαμε ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΕΙ με τους Ναζί. Για να ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε (όχι ότι δεν το ξέραμε)

ΛΑΟΣ: ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ Κ.Ε.

Συνεδριάζει το Σάββατο 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009 στίς 11:30π.μ. Στο Αμφιθεατρο του κόμματος, η Κεντρική Επιτροπή του ΛΑ.Ο.Σ με θέματα ημερησίας διατάξως τα εξής:
1) Νομαρχιακές - Δημοτικές εκλογές , η Στρατηγική του Κινήματος,
2) Ενταξη μελών Κεντρικής Επιτροπής στίς Γραμματείες του Κόμματος και
3) Εκλογή Γραμματέα Κεντρικής Επιτροπής