Ασύλληπτη η καταστροφή Πύρινος εφιάλτης συνεχίζει να κατακαίει τη βορειοανατολική Αττική

Λόγω της καταστροφικής πυρκαϊάς που κατατρώει τα εναπομείναντα δάση της Βορειοανατολικής Αττικής ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλιας επέστρεψε στην Αθήνα από τα Ιωάννινα που βρισκόταν για τις διακοπές του.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών έφτασε κοντά στην Ιερά Μονή Πεντέλης η οποία απειλείται από τις φλόγες, ενώ επισκέφτηκε και τον Βαρνάβα όπου δήλωσε ότι « καταστροφή είναι ολοκληρωτική»

Την πρωινή αναζωπύρωση της πυρκαϊάς στον Βαρνάβα κατάφεραν να περιορίσουν σε σημαντικό βαθμό επτά πυροσβεσικά αεροπλάνα σε συνεργασία με τις επίγειες δυνάμεις.

Στον Αγιο Στέφανο η αστυνομία ζητά από τους πολίτες να εκκενώσουν τα σπίτια τους στις περιοχές που κινδυνεύουν.

Στο μεταξύ συνεχίζει για τρίτη ημέρα το καταστροφικό της έργο η πυρκαγιά που έχει ξεσπάσει στην Αττική, σε Μαραθώνα, Ντράφι, Παλλήνη, Ανω και Κάτω Σούλι, Πικέρμι, Παλαιά Πεντέλη, Αγιο Στέφανο, Διόνυσο και Παλλήνη. Πάνω από την καμμένη περιοχή πέταξε ο πρωθυπουργός. Χιλιάδες στρέμματα δάσους και καλλιεργειών, καθώς και πολλά σπίτια παραδόθηκαν στις φλόγες.

Η φωτιά κατακαίει την περιοχή από τον Μαραθώνα έως την Παλλήνη. Οι φλόγες μπήκαν στην πόλη του Μαραθώνα. Στον Αγιο Στέφανο, ο οποίος εκκενώνεται, στην Παλλήνη, στο Πικέρμι, στην Ανοιξη, στη Δροσιά και στην Ανθούσα έχουν καεί εκατοντάδες σπίτια, ενώ η φωτιά έφτασε και στον Διόνυσο, όπου η περιοχή Αιολίς εκκενώνεται.

Η φωτιά βρίσκεται πολύ κοντά στην Ιερά Μονή Πεντέλης, ενώ εκκενώθηκε η πλατεία της Παλαιάς Πεντέλης, καθώς η φωτιά περνά μέσα από τα σπίτια. Δόθηκε εντολή για εκκένωση του κέντρου του Αγίου Στεφάνου, καθώς η φωτιά μαίνεται εκτός ελέγχου.

Τα αεροσκάφη επιχειρούν πλέον μέσα σε κατοικημένες περιοχές.

Οι ισχυροί άνεμοι έντασης 5 έως 6 μποφόρ που πνέουν στην περιοχή προκαλούν συνεχείς αναζωπυρώσεις και δυσχεραίνουν το έργο της Πυροσβεστικής.

Η πρόβλεψη της ΕΜΥ δεν είναι καθόλου ευοίωνη, αφού δεν προβλέπει σημαντική μείωσή τους για τις επόμενες ώρες

Οι αγωγοί Nabucco και South Stream

Στα σύγχρονα γεωστρατηγικά, γεωοικονομικά παίγνια για τους δρόμους του φυσικού αερίου από τη Ρωσία και την Ασία προς την Ευρώπη η εγχώρια οπτική, όταν καταφέρνει να είναι εθνική και να μην «παπαγαλίζει» θέσεις/συμφέροντα «τρίτων», συχνά αδυνατεί να διακρίνει τα μείζονα από τα ελάσσονα. Αυτό συνέβη σε μεγάλο βαθμό και με τις αντιδράσεις για τις πρόσφατες συμφωνίες Πούτιν - Ερντογάν για τα ενεργειακά της περιοχής μας.

Στις 13 Ιουλίου 2009 στην Άγκυρα «σημειώθηκε πόντος» για το «σχέδιο Nabucco» που χρονολογείται από το 2002. Πέντε πρωθυπουργοί (Αυστρίας, Ουγγαρίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Τουρκίας) συνυπέγραψαν (ενώπιον του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του επιτρόπου για την Ενέργεια, του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ για τα ενεργειακά της Ευρασίας και του αρμόδιου της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας) «διακυβερνητική συνεργασία» για έναρξη προεργασίας για τον αγωγό Nabucco.

Στις 6 Αυγούστου 2009, πάλι στην Άγκυρα, «σημειώθηκε τρίποντο» από το «σχέδιο South Stream» που χρονολογείται από το 2007. Στο πλαίσιο του αρχικού στόχου για λειτουργία του το 2015 (η συμφωνία κατασκευής του είχε υπογραφεί στις 15 Μαΐου 2009 στο Σότσι, παρούσης και της Ελλάδας) ο αγωγός, που πρέπει να διασχίσει κάποια ζώνη οικονομικής εκμετάλλευσης στη Μαύρη Θάλασσα, της Ουκρανίας, της Ρουμανίας, ή της Τουρκίας, «βρήκε δρόμο» στην χώρα κύριο στυλοβάτη του ανταγωνιστικού Nabucco.

Οι αγωγοί Nabucco και South Stream είναι πλήρως ανταγωνιστικοί, σε σημείο που αν γίνει ο ένας να μην είναι βιώσιμος ο άλλος. Θεωρητικά η «ενεργειακή αναβάθμιση» της Τουρκίας συνδέεται κυρίως με τον Nabucco και όχι με τον South Stream. Για την Ελλάδα ο South Stream, στον οποίον η ίδια έχει ρόλο, είναι στρατηγικά σημαντικότερος, ο δε Nabucco, ο οποίος την παρακάμπτει/αγνοεί, μάλλον «εχθρικός». «Φίλη και σύμμαχος» η Τουρκία, αλλά η εμπειρία του 20ού αιώνα επιβάλλει ανεξάρτητους -πολυσθενείς- εθνικούς σχεδιασμούς.

Συνεπώς είναι θετική κάθε πρόοδος στην κατασκευή του South Stream, ο οποίος ξεκίνησε ως κοινό σχέδιο Gazprom και ENI, για να προστεθεί στην πορεία το ελληνικό παρακλάδι του. Θετικός είναι και ο «ρεαλισμός» του πρωθυπουργού της Τουρκίας που, αντί να «εμποδίζει», διευκολύνει την πρόοδο του κατ΄εξοχήν ανταγωνιστικού αγωγού στον Nabucco. Δεν είναι δε αδικαιολόγητο ένα τουρκικό παρακλάδι (το Blue Stream 2) καθώς η Τουρκία ήδη προμηθεύεται από τη Ρωσία το 65% του φυσικού αερίου που καταναλώνει.

Γεωοικονομικά για την Ελλάδα, και την ενεργειακή ασφάλειά της, το κρίσιμο ζήτημα είναι «South Stream ή Nabucco». Το πρωτόκολλο Πούτιν - Ερντογάν για δυνατότητα κατασκευής πετρελαιαγωγού Σαμσούντας - Τσεϊχάν είναι ήσσονος σημασίας, καθώς ο αμερικανικής κατασκευής Μπακού - Τσεϊχάν υπολειτουργεί, ενώ εκκρεμεί ο Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη που, παρά τις παλινωδίες της νέας βουλγαρικής κυβέρνησης, παραμένει οικονομικότερη και αποτεσματικότερη λύση/οδός για το ρωσικό πετρέλαιο.

Οι ρωσοτουρκικές σχέσεις και η στάση της Ελλάδας

ΕΝΩ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ κόμματα εμμέσως προσπαθούν να υποτιμήσουν τη σημασία των πρόσφατων συμφωνιών μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας εκμεταλλευόμενα, μεταξύ άλλων, το γεγονός ότι οι περισσότεροι Ελληνες κάνουν τις θερινές διακοπές τους, οι δύο αυτές χώρες συνεχίζουν ακάθεκτες να προωθούν τα αντίστοιχα προγράμματά τους.

Ο ελληνικός Τύπος σκόπιμο θα ήταν να αγνοήσει τα «κομματικά παιγνίδια» και: (α) να επιβάλει έναν σοβαρό διάλογο για τη γεωπολιτική διάσταση αυτών των εξελίξεων· (β) να εξετάσει τη σύνδεσή τους με την υπερδραστηριότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο ( η οποία δεν απορρέει,όπως ισχυρίζονται οι έλληνες αξιωματούχοι, από μια προσπάθεια των κεμαλιστών στρατηγών να επιδείξουν τη μειούμενη δύναμή τους, αλλά εντάσσεται στο ευρύτερο γεωπολιτικό σχέδιο της τουρκικής κυβέρνησης και,άρα,είναι σαφώς πιο δυσοίωνη )· (γ) να ωθήσει την κυβέρνηση να προβεί σε αντίμετρα και να έλθει πλησιέστερα στη Ρωσία όσο υπάρχει ακόμη χρόνος για αμυντικές κινήσεις· (δ) να δώσει τέλος στην ανία που προκαλούν στους Ελληνες τα επαναλαμβανόμενα καθησυχαστικά αλλά κενά περιεχομένου ανακοινωθέντα του υπουργείου Εξωτερικών.
Μεταξύ εκείνων που προσπάθησαν να μας διαβεβαιώσουν ότι οι ρωσοτουρκικές συμφωνίες ήταν «αναμενόμενες» και ότι αποτελούν πρωτίστως εμπορικές δοσοληψίες ήταν και ο αξιόπιστος υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης. Σε ένα προσεκτικά διατυπωμένο άρθρο του στο «Βήμα»της περασμένης εβδομάδας τόνισε την οικονομική διάσταση αυτών των συμφωνιών, δίνοντας έμφαση στη δική μας παρουσία στο όλο παιγνίδι.

Θα ήθελα να διαφωνήσω εν μέρει με την ανάλυσή του, προβάλλοντας τους ακόλουθους ισχυρισμούς:

(α) σε αυτό το στάδιο, οι συγκεκριμένες συμφωνίες συνιστούν προπάντων διπλωματικές κινήσεις μείζονος σημασίας· (β) παρά τη φαινομενική σύμπνοια, οι ρωσοτουρκικές σχέσεις θα μπορούσαν να ναυαγήσουν, εν μέρει λόγω της υποβόσκουσας αντιπαλότητας των δύο χωρών στον Καύκασο· (γ) οι συμφωνίες δημιουργούν δυσκολίες στους Αμερικανούς, οι οποίοι παρακολουθούν με ανησυχία την αναπτυσσόμενη ρωσοτουρκική entente · (δ) η όλη κατάσταση επιτρέπει στην Ελλάδα να αναζωογονήσει τις γεωπολιτικές δραστηριότητές της στην περιοχή, εάν υποθέσουμε πως θα μπορούσε να ξεφύγει από την ελκτική τροχιά των ΗΠΑ.
Ας δούμε τα τέσσερα αυτά ζητήματα κατά σειρά.


▅ Χρήμα ή μεγαλεπήβολη διπλωματία;

Από τότε που ανήλθε στην εξουσία ο κ. Πούτιν έχει μετατρέψει την εκμετάλλευση και την εξαγωγή φυσικού αερίου σε βάση της εξωτερικής πολιτικής του. Η Ευρώπη, με αμερικανική στήριξη, θα ήθελε να δει αυτή την πολιτική να καταρρέει ώστε να μειώσει την εξάρτησή της από τους ρωσικούς ενεργειακούς πόρους. Η Τουρκία, όπως πάντα, τάσσεται και με τις δύο πλευρές. Χρειάζεται και η ίδια περισσότερο αέριο, αλλά θέλει επίσης να αποτελέσει κόμβο διέλευσης, αποκομίζοντας έτσι φτηνότερο αέριο και έσοδα από τη μεταφορά. Εξίσου σημαντικό είναι ότι επιθυμεί να διατηρήσει τον διαμεσολαβητικό της ρόλο στη ρωσοαμερικανική διελκυστίνδα στη Γεωργία και, κυρίως, στο Ιράν.

Η ισορροπία θα είναι δυσεπίτευκτη. Διότι, εάν η Τουρκία κλίνει υπερβολικά προς τη Ρωσία, θα περιοριστεί η αποτελεσματικότητά της στη Μέση Ανατολή. Εάν, πάλι, προσεγγίσει περισσότερο την Αμερική και παρακωλύσει τα ρωσικά σχέδια στον Καύκασο, διατρέχει τον κίνδυνο να εξοργίσει τον κ. Πούτιν, τον προσεταιρισμό του οποίου ο κ. Ερντογάν έχει επιμελώς καλλιεργήσει εδώ και έναν χρόνο προκειμένου να αποκτήσει πλεονεκτήματα τα οποία και εμείς θα είχαμε εξασφαλίσει εάν είχαμε προσπαθήσει περισσότερο.

Αυτό είναι το πραγματικό υπόστρωμα των εν λόγω συμφωνιών.

Υπάρχει όμως ένας ακόμη λόγος για τον οποίο είναι υπερβολικά νωρίς να θεωρούμε εμπορικές αυτές τις συμφωνίες. Ο λόγος αυτός σχετίζεται (α) με το κόστος της κατασκευής των αγωγών, και (β) με την αμφίβολη διαθεσιμότητα του αερίου που θα χρειαστούν όλοι αυτοί οι αγωγοί όταν ξεκινήσουν να λειτουργούν - κάπου μεταξύ 2014 και 2016.
Οι νέοι αγωγοί (και τα εργοστάσια υγροποίησης αερίου) απαιτούν τεράστια ποσά. Επιπλέον, αυτή τη στιγμή, η πληρότητά τους σε αέριο δεν είναι εξασφαλισμένη. Ως εκ τούτου, ποιος από τους αγωγούς κινδυνεύει να παραμεριστεί ή να κατασκευαστεί καθυστερημένα; Κάποιες χώρες έχουν αποδειχτεί εξαιρετικά σκληρές στα παζάρια, αξιώνοντας υπέρογκα τέλη διέλευσης και καθυστερώντας έτσι την εκκίνηση της κατασκευής . Η Βουλγαρία έχει σήμερα πολλές απαντήσεις να δώσει επ΄ αυτού.


▅ Η Τουρκία ξαναμπαίνει στο παιγνίδι
Η στάση της Βουλγαρίας προς τα ρωσοβουλγαρικά ενεργειακά προγράμματα (στάση απορρέουσα από την απληστία της χώρας ή/και την ενθάρρυνση της Αμερικής) την έχει οδηγήσει, από τις 13 Ιουλίου 2009, να αναβάλει προσωρινά τον South Stream, στον οποίο μεγάλο συμφέρον έχει και η Ελλάδα.

Η αντίδραση της Ρωσίας ήταν άμε ση. Μάλιστα, με τη συγκατάθεση του κ. Ερντογάν, η Ρωσία επαναδραστηριοποίησε μια συμφωνία που είχε κλειστεί με την Τουρκία τον Αύγουστο του 2005 (αλλά είχε αργότερα παραμεριστεί από τη συμφωνία για την προώθηση του South Stream). Η χρονική στιγμή της νέας συμφωνίας- αμέσως μετά την επίσημη υπογραφή της συμφωνίας για τον Νabucco, κατά την οποία ο γερουσιαστής Λούγκαρ δήλωσε ότι οι εταίροι της Αμερικής δεν πρόκειται να ενδώσουν σε πολιτικές πιέσεις (διάβαζε: της Ρωσίας)- επέτρεψε στον κ. Πούτιν να προσωποποιήσει το νόημα μιας παλιάς λατινικής φράσης, που αποδίδεται στον Θάνατο: Εt in Αrcadia ego! ( Είμαι παντού, ακόμη και στον Παράδεισο! ).

Η προτερόχρονη συμφωνία αφορούσε την προς δυσμάς επέκταση του αγωγού Βlue Stream (που, επί του παρόντος, τροφοδοτεί με ρωσικό αέριο την Τουρκία). Η επέκταση θα μεταφέρει το αέριο ως την Ευρωπαϊκή Τουρκία, την Ελλάδα και, τελικά, την Ιταλία. Ετσι, η Τουρκία απέφυγε την «απομόνωση» που επέβαλλε ο South Stream ωθώντας την να υιοθετήσει το σχέδιο Νabucco. Ετσι, τώρα, έχει συμφέρον και στους δύο αγωγούς.

Πρόκειται για μεγάλη νίκη της Τουρκίας: νίκη οικονομική και γεωστρατηγική. Εάν μάλιστα οι Βούλγαροι παραμείνουν ισχυρογνώμονες ως προς το τμήμα του South Stream που διασχίζει τη χώρα τους, τούτο θα μπορούσε να σημαίνει ότι η Ελλάδα θα λάβει το αέριό της μέσω του ρωσοτουρκικού Βlue Stream προτού τεθεί σε λειτουργία ο South Stream. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε εξάρτηση από την Τουρκία.

Τα πράγματα όμως μπορεί να είναι ακόμη χειρότερα, δεδομένης της δεύτερης ρωσοτουρκικής συμφωνίας (που προβλεπόταν από το 2005). Η συμφωνία αυτή αφορά έναν ακόμη αγωγό που θα μεταφέρει φυσικό αέριο, αυτή τη φορά από τη Μαύρη Θάλασσα (Σαμψούντα) στην Ανατολική Μεσόγειο (Σεϊχάν). Οι Ελληνες ελπίζουν ότι, εφόσον αυτός ο αγωγός θα είναι τρεις φορές μεγαλύτερος από τον αγωγό ΜπουργκάςΑλεξανδρούπολη, θα είναι πιο ακριβός και άρα δεν θα πραγματοποιηθεί. Οι Βούλγαροι όμως επιμένουν με πείσμα και ως προς το πρόγραμμα του Μπουργκάς, οπότε, θεωρητικά, η απληστία τους μπορεί να επηρεάσει ή, τουλάχιστον, να καθυστερήσει την υλοποίηση αυτού του προγράμματος, αναδεικνύοντας την Τουρκία νικήτρια σε δύο μέτωπα και καθιστώντας την Ελλάδα πλήρως εξαρτημένη από τη γείτονα.

Είναι περίπλοκες αυτές οι ιδέες και απαιτούν βαθιά σκέψη και αρκετές εικασίες προτού αποφανθεί κανείς για την πραγματικότητα των κινδύνων. Θα απαντούσα όμως στον υπουργό πως, εν προκειμένω, δεν μιλούμε για οικονομικά ζητήματα, αλλά για εκλεπτυσμένη διπλωματία.


▅ Διαφορές μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας
Οσον αφορά τις σχέσεις του με τη Ρωσία- τη μόνη χώρα που φοβάται πραγματικά η Τουρκία- ο κ. Ερντογάν κινείται με άκρα επιφυλακτικότητα. Ο τρόπος που χειρίστηκε το Αζερμπαϊτζάν, προσπαθώντας παράλληλα να επιτύχει συμφωνία με την Αρμενία, θεωρείται υποδειγματικός από όλους όσοι έχουν παρακολουθήσει τις παρατεταμένες αυτές διαπραγματεύσεις.

Οι τουρκικές εξαγωγές στη Ρωσία αποτελούν επίσης λεπτότατο ζήτημα για τον κ. Ερντογάν, εφόσον η χώρα του ωφελείται σημαντικά από το ότι τα ευρωπαϊκά προϊόντα είναι ακριβά για τη ρωσική αγορά, που διψά για μοντέρνα αγαθά.

Η υποβόσκουσα κρίση στη Γεωργία αποτελεί μία ακόμη παγίδα. Η Τουρκία θα ήθελε να απομακρυνθούν οι Ρώσοι από αυτή τη χώρα ή, τουλάχιστον, να περιοριστεί ο έλεγχός τους επ΄ αυτής. Εάν η Ρωσία εμμείνει στη σκληρή γραμμή της, η Τουρκία θα μπορούσε, θεωρητικά, να βοηθήσει την Αμερική να πραγματοποιήσει συμβολική ναυτι κή παρουσία στα ανοιχτά των ακτών της Γεωργίας ή, πράγμα πιθανότερο, να μεταφέρει από ξηράς περισσότερα όπλα στον κ. Σαακασβίλι. Κάτι τέτοιο όμως θα διακινδύνευε τις νέες τους σχέσεις, δίνοντας ταυτόχρονα στην Ελλάδα την ευκαιρία να φανεί «χρήσιμη» στη Ρωσία. Θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να βοηθήσει στην περιοχή μιαν αναβίωση, όχι της τουρκικής, αλλά της ρωσικής παρουσίας.

Εχω πει αρκετά για αυτό το ζήτημα, οπότε αφήνω την περαιτέρω ανάλυσή του για κάποιο μελλοντικό άρθρο. Αρκεί εδώ να τονίσω ότι έχουν ήδη γραφτεί πάμπολλες αμερικανικές σελίδες για το συγκεκριμένο ζήτημα, καταδεικνύοντας έτσι την εντονότατη ανησυχία των ΗΠΑ για τη ρωσοτουρκική συμμαχία. Πρέπει άλλωστε να είναι πολύ απογοητευτικό για τους Αμερικανούς να διαπιστώνουν μια τέτοια εξέλιξη τόσο σύντομα μετά το «προσκύνημα» του ηγέτη τους στην Αγκυρα. Η Τουρκία, λοιπόν, ακολουθώντας τη Ρωσία, βγάζει και αυτή περιπαικτικά τη γλώσσα της στην Αμερική!
▅ Η ευκαιρία της Ελλάδας
Αναντίρρητα, επομένως, οι ρωσοτουρκικές συμφωνίες έχουν γεωπολιτική σημασία. Επιπλέον, θα μπορούσαν μελλοντικά να βλάψουν τις ελληνικές ενεργειακές φιλοδοξίες, έστω και αν η κατάσταση παραμένει σήμερα εκκρεμής. Εν τούτοις υπάρχει μια αχτίδα φωτός. Η ένταση για τον Καύκασο και το Ιράν μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στη «φιλία» της Τουρκίας με τη Ρωσία. Αν οι πολιτικές ελίτ μας ένιωθαν ικανές να απελευθερωθούν από την αμερικανική επιρροή, θα εκμεταλλεύονταν την ενδεχόμενη ρευστότητα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η ελληνική προσέγγιση της Ρωσίας θα μπορούσε ποτέ να την πείσει να κόψει τους δεσμούς της με την Τουρκία. Ωστόσο ο κ. Πούτιν, ως έμπειρος «παίκτης», γνωρίζει πως, αν εμφανιζόταν φιλικότερος προς την Ελλάδα, θα εξασφάλιζε και άλλες παραχωρήσεις από την Τουρκία, συν τα όσα θα κέρδιζε από εμάς με αντάλλαγμα εγγυήσεις για την εδαφική μας ακεραιότητα.

Αυτός ο σχεδιασμός δεν μπορεί να απορριφθεί a priori ως αβάσιμος, διότι κανείς δεν μπορεί να ξέρει με βεβαιότητα εάν θα λειτουργούσε, παρά μόνον εάν τον δοκίμαζε στην πράξη. Αυτό όμως που επιβεβαιώνεται από την Ιστορία είναι ότι δεν μπορούμε να στηριχτούμε ούτε στην Αμερική ούτε στην Ευρώπη για να μας προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια, πέρα από κάποιες διαπραγματευτικές κινήσεις στο πλαίσιο μιας «δεύτερης συμφωνίας α λα Ιμια», εάν, παρ΄ ελπίδα, εκδηλωνόταν μια κρίση με την Τουρκία.

Ορθώς ο κ. Καραμανλής ξεκίνησε την πρωθυπουργία του τοποθετώντας τη χώρα μας σε ίση απόσταση από την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα. Ως Βορειοελλαδίτης μπορεί να καταλάβει τις πατριωτικές ευαισθησίες που συμμερίζονται και οι νησιώτες οι οποίοι κινδυνεύουν από την Τουρκία. Φαίνεται όμως πως κάποιοι λόγοι, που επί του παρόντος μένουν αναπόδεικτοι, έχουν αμβλύνει την ενεργητικότητά του.

Βεβαίως, κάποιες καίριες παρεμβάσεις (όπως στο Βουκουρέστι) του έχουν ήδη εξασφαλίσει μια θέση στην Ιστορία. Τη Ρωσία όμως πρέπει να την προσέχουμε συνεχώς και όχι μόνον όποτε τη χρειαζόμαστε. Ο Πρωθυπουργός λοιπόν θα όφειλε να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του, καθώς και να εξασφαλίσει εκ νέου και να διατηρήσει την προσοχή του κ. Πούτιν. Διότι, εάν η αμερικανική επιρροή περιορίσει όσα ενστικτωδώς πιστεύει ο κ. Καραμανλής, τότε έχουμε μπροστά μας και άλλες δυσάρεστες εκπλήξεις.

«Μακεδονία» πάλι, η FΥRΟΜ για τους Βρετανούς.

Την ευαισθητοποίηση των ΥΠΕΞ Ελλάδος και Κύπρου ζητούν εκπαιδευτικοί φορείς,για τα έντυπα που έχουν αποσταλεί σε Κύπριους σπουδαστές, που αναφέρουν την FΥRΟΜ ως «Μacedonia». Πρόκειται για προκλητική στάση ή μεθόδευση ;
H σύνθετη ονομασία την οποία η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με αξιοζήλευτη συνέπεια επιχειρεί να επιβάλει στο γειτονικό κρατίδιο, μόνον ζητήματα πρόκειται να μας δημιουργήσει στο άμεσο αλλά και στο απώτερο μέλλον.
Η διαπραγμάτευση περί την μορφή της σύνθετης ονομασίας , δηλαδή αν αυτή θα είναι επιθετική ή συνοδευτική είναι για την πατρίδα μας 100% αδιέξοδη.
Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) είναι αντίθετος με την παραχώρηση του πανάρχαιου ελληνικού ονόματος της Μακεδονίας μας με οποιοδήποτε συνοδευτικό επίθετο στους επήλυδες των Σκοπίων, διότι είναι βέβαιον ότι μετά από λίγο καιρό, το επίθετο πρακτικά θα εκλείψει και θα παραμείνει σκέτη η Μακεδονία.
Αλλά έστω και αν εδέχοντο οι Σκοπιανοί να ονομασθεί η χώρα τους "Βόρεια Μακεδονία", όπως τους εκλιπαρούν οι κυβερνώντες σήμερα την Ελλάδα, με ποιό όνομα αυτοί θα (αυτο)αποκαλούνται ;
Μήπως θα δεχθούν να (αυτο)αποκαλούνται "βορειομακεδόνες" ;
Mήπως οι κάτοικοι της Μεγάλης Βρετανίας αποκαλούνται "μεγαλοβρετανοί" ;
Είναι βέβαια απορίας άξιον, πως και γιατί οι Σκοπιανοί δεν έχουν ήδη αποδεχθεί την πρόταση της σημερινής Κυβέρνησης, που δυστυχώς με περισσή επιπολαιότητα και ανεπίτρεπτη αφέλεια στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι, δηλαδή το σύνολον κυβέρνησης και αντιπολίτευσης με την εξαίρεση του ΛΑ.Ο.Σ. Γιατί όλοι αυτοί οι κύριοι (και κυρίες) περιφρονούν τόσο βάναυσα την , επανειλημμένα, εκφρασμένη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού για την μη παραχώρηση του ονόματος της ελληνικής Μακεδονίας σε Σλαύους ;
Αν δεν υπηρετούν τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού, τότε ποίων άλλων τα συμφέροντα υπηρετούν;
Πρέπει να αντιληφθούμε ότι καμία σημασία δεν έχει η αναγνώριση των Σκοπίων από 100 ή 200 άλλα κράτη με το συνταγματικό τους όνομα που είναι "Δημοκρατία της Μακεδονίας" . Την δική μας αναγνώριση και υπογραφή επιζητούν διότι καλώς γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται ότι το όνομα της Μακεδονίας είναι Ελληνικό.
Και δεν είναι απλά κάποιο Ελληνικό όνομα. Είναι ένα όνομα φορτισμένο με εθνολογικά, ιστορικά, φυλετικά, γλωσσικά, θρησκευτικά και πολιτισμικά ελληνικά στοιχεία εδώ και 4.000 χρόνια .
H κ. Mπακογιάννη, έχει μεταφέρει στους Αμερικανούς ότι είναι έτοιμη να αποδεχθεί το «Bόρεια Mακεδονία» έστω και για μερική χρήση. Ο κ. Γκρούεφσκι είναι σχεδόν έτοιμος να αποδεχτή τελικά την πρόταση Nίμιτς, σύμφωνα με δημοσιεύματα των σκοπιανών MME. Θα παραχωρήσει δηλαδή το δικαίωμα σε μία γειτονική κρατική οντότητα να ονομάζεται "Μακεδονία". Οι Σκοπιανοί , μετά από λίγο καιρό είναι βέβαιον ότι θα μας ζητήσουν δημοψήφισμα ,στην κατ αυτούς, σκλαβωμένη νότια Μακεδονία, την δική μας Μακεδονία δηλαδή, ώστε να αποφασίσουν οι κάτοικοί της αν θέλουν να ενταχθούν στην "μητέρα πατρίδα" τους.
Εφ όσον όμως εμείς, δεν τους αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να λέγονται Μακεδόνες και η πατρίδα τους Μακεδονία, δεν μπορούν να προβάλουν εις βάρος μας εδαφικές αξιώσεις.
Διότι περί αυτού και μόνον πρόκειται. Όποιος παραχωρεί το όνομα, παραχωρεί και εμπράγματα δικαιώματα επ αυτού !
Πρέπει συνεπώς άμεσα η ελληνική κυβέρνηση να οδηγήσει τις διαπραγματεύσεις περί την σύνθετη ονομασία σε ναυάγιο και να καταγγείλει την ενδιάμεση συμφωνία Αθηνών-Σκοπίων που τυπικά έχει ήδη λήξει.
Δεν μπορεί μία Χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, να σύρεται από τους Σκοπιανούς από σύσκεψη σε σύσκεψη σχεδόν 20 χρόνια, αν βέβαια αυτή η Χώρα θέλει να λέγεται και να θεωρείται σοβαρή από τους φίλους της αλλά και από τους εχθρούς της.
Να τους προτείνουμε νέα διαπραγμάτευση για το όνομά τους που δεν θα περιέχει το όνομα της Μακεδονίας που θα ξεκινήσει από μηδενική βάση. Πρέπει να δώσουμε σε όλους καταλάβουν, ότι η γλώσσα που μιλούσαν και έγραφαν ο Αριστοτέλης, ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος, ήταν η Ελληνική και όχι η σλάβικη.
Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός προτείνει το όνομα «Βαρντάρσκα», σύμφωνα με το γιουγκοσλαβικό γραμματόσημο του 1939, όπου παρουσιάζεται ο χάρτης της Γιουγκοσλαβίας και φαίνεται καθαρά ότι τα Σκόπια ονομάζονταν επισήμως «Βαρντάρσκα». Θα μπορούσε ακόμα να ονομαστή "Αλβανοσλαβία". Είναι μία ονομασία που δεν θίγει τις κατεστημένες Ελληνικές ευαισθησίες. Επί πλέον τους εκφράζει κατά τον τρόπον που αυτοί συγκροτούνται φυλετικά και γλωσσικά (είναι 30% Αλβανοί και 70% Σλαύοι, περίπου). Δεν έχουμε κανένα λόγο να βιαστούμε για την υιοθέτηση της πρότασής μας αυτής από τους Σκοπιανούς και άλλους καλοθελητές μας.
Ο καιρός θα λειτουργεί υπέρ ημών. Ίσως κάποτε αυτοί να αντιληφθούν ότι οι σοβαρές χώρες δεν παραχωρούν τα ονόματά τους σε άλλες χώρες. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Ντε Γκώλ αρνήθηκε την είσοδο της Μεγ. Βρεταννίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν το όνομά της το οποίον είχε προέλευση την Γαλλική επαρχία της Βρετάννης! Και η Μεγ. Βρεταννία εισήλθε στην Ε.Ε. ως Ηνωμένο Βασίλειο (United Kingdom).
Oι νικητές σύμμαχοι του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αρνήθηκαν να ικανοποιήσουν το αίτημα της ηττημένης Αυστρίας να ονομασθεί Γερμανική Δημοκρατία της Αυστρίας (Συνθήκη του Σαιν Ζερμαίν). Και η Αυστρία περιόρισε τις αξιώσεις της, στην ονομασία «Αυστριακή Δημοκρατία».(Republik Oesterreich).
Οι νικητές σύμμαχοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου απαγόρευσαν στη ηττημένη Γερμανία να ονομάζει την ανατολική περιοχή της, Πρωσσία (Preussen), διότι και μόνον αυτό το όνομα προκαλούσε δέος στους λαούς των νικητών.
Σήμερα , 60 χρόνια μετά την λήξη του πολέμου αυτού, δεν υπάρχει το πρωσσικό τοπωνύμιο ούτε σε επαρχιακό δρόμο! Η Ιστορία είναι ο ασφαλέστερος οδηγός για την εθνική μας επιβίωση. Ας εγκύψουν στην μελέτη της οι ανιστόρητοι και επιπόλαιοι πολιτικοί μας ταγοί .
Ας μάθουν όμως, όλοι αυτοί οι κύριοι (και κυρίες) , πολύ καλά από τώρα ότι:
Τα ονόματα που έχουν ιδιαίτερη σημασία για εμάς, δεν τα παραχωρούμε σε ΚΑΝΕΝΑΝ !

Μανώλης Σταματάκης
Πρόεδρος της Ν/ Ε ΛΑ.Ο.Σ.

Σοβαρές παρενέργειες ενδέχεται να προκαλεί το εμβόλιο κατά της νέας γρίπης

Απόρρητο έγγραφο της βρετανικής κυβέρνησης, το οποίο εστάλη σε διευθυντές νευρολογικών κλινικών της χώρας, αποκαλύπτει την ανησυχία των ειδικών σε σχέση με την επικινδυνότητα του εμβολίου κατά της νέας γρίπης, αφού ενδέχεται να συνδέεται με μία σοβαρή ασθένεια του νευρικού συστήματος.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Μail on Sunday», το έγγραφο φέρει τη σφραγίδα της Υπηρεσίας Προστασίας Δημόσιας Υγείας, η οποία ζητά από τους νευρολόγους όλης της χώρας να παρακολουθούν μια πιθανή αύξηση των κρουσμάτων της εγκεφαλικής διαταραχής που ονομάζεται σύνδρομο Guillain-Βarre (GΒS), η οποία είναι πιθανόν να προκαλείται από το συγκεκριμένο εμβόλιο.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το σύνδρομο επηρεάζει τα περιφερειακά νεύρα, δηλαδή αυτά που βρίσκονται εκτός του κρανίου και της σπονδυλικής στήλης, προκαλεί παράλυση και δυσκολίες στην αναπνοή και μπορεί να αποβεί μοιραίο.

Στο έγγραφο αναφέρεται ότι 25 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους το 1976 στις ΗΠΑ εξαιτίας του συγκεκριμένου εμβολίου, ενώ την ίδια περίοδο καταγράφηκαν 500 περιπτώσεις του συνδρόμου Guillain-Βarre.

Τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα την απόσυρση του εμβολίου 10 εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να πληρώσει εκατομμύρια δολάρια ως αποζημιώσεις στις οικογένειες που είχαν επηρεαστεί.

Βάσει του σχεδιασμού, η πρώτη φάση εμβολιασμών που αφορά 13 εκατ. ανθρώπους (ηλικίας από 6 μηνών ώς 65 ετών) σε όλο τον κόσμο θα ξεκινήσει τον Οκτώβριο.

Όμως, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες κλινικές μελέτες και οι επιπτώσεις από τον εμβολιασμό, κυρίως στα παιδιά, είναι άγνωστες.

Βολή των S-300 ετοιμάζει ο Γ. Γιάγκος

Σκληρότερη γραμμή απέναντι στην Τουρκία είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει η νέα ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, υπό τον πτέραρχο Γ. Γιάγκο. Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι ετοιμάζεται η ενεργοποίηση των S-300 με την πρώτη βολή να προγραμματίζεται άμεσα.

Επιπλέον στα άμεσα πλάνα του φαίνεται να βρίσκεται και η αναβάθμιση του συστήματος σε S-400 στα πλαίσια της ενεργοποίησης της παλαιότερης συμφωνίας Καραμανλή - Πούτιν που ανάμεσα σε άλλα προέβλεπε και την αγορά πυροσβεστικών α/φών Beriev ομοίων με αυτά που μιστώθηκαν στις καταστροφικές πυρκαγιές πριν από 2 χρόνια. Υπενθυμίζουμε ότι το σύστημα S-400 είναι ικανό να εντοπίζει και να αναχαιτίζει αεροσκάφη/πυραύλους κρουζ σε αποστάσεις 400 χλμ.

Η Μπακογιάννη αποφεύγει την αποδοχή της πλήρους αποτυχίας της στα Ελληνοτουρκικά

Ραντεβού για μετά τις εκλογές

δίνει η... εξωτερική πολιτική

H έντονη σκιά του προεκλογικού κλίματος σκεπάζει και τα μεγάλα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, καθώς πλέον η όποια διαχείρισή τους γίνεται με μοναδικό στόχο την αποτροπή κρίσεων και τη μετάθεση αποφάσεων που θα στοίχιζαν εκλογικά στην κυβέρνηση και πολιτικά στην ίδια την υπουργό Eξωτερικών Nτ. Mπακογιάννη.
Παρά την προσπάθεια να μείνουν παγωμένα σοβαρά ζητήματα, όπως τα Eλληνοτουρκικά και το Σκοπιανό και να μείνει μακριά η Aθήνα από τα κρίσιμα διλήμματα στο Kυπριακό, η πραγματικότητα ακολουθεί τη δική της διαδρομή και δεν... συγκινείται από τις εκλογικές προσδοκίες και σχεδιασμούς της κυβέρνησης.
Σύντομα η κυβέρνηση κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με πιέσεις για λύση στο Σκοπιανό στη βάση της τροποποιημένης πρότασης Nίμιτς, η αποδοχή της οποίας θα επέφερε πρόσθετες εκλογικές απώλειες στη NΔ και θα έπληττε το προφίλ του K. Kαραμανλή, ενώ από το τέλος του Aυγούστου με την επίσκεψη του νέου γενικού γραμματέα του NATO A.Φ. Pασμούσεν θα ξεκινήσει νέα προσπάθεια (αμερικανικής έμπνευσης) για αντιμετώπιση των «προβλημάτων του Aιγαίου».
Tο γεγονός όμως ότι διανύουμε περίοδο με εντονότατα τα φαινόμενα της νεοοθωμανικής αλαζονείας που διακατέχει την τούρκικη ηγεσία, κάθε άλλο παρά ευνοϊκή για τα ελληνικά συμφέροντα καθιστά τη χρονική στιγμή για τέτοιου είδους πρωτοβουλίες.
Ανώμαλη προσγείωση
H ηγεσία του υπουργείου Eξωτερικών προσγειώθηκε ανώμαλα στην σκληρή πραγματικότητα των Eλληνοτουρκικών, βλέποντας να αποτυγχάνει ακόμη και η ύστατη προσπάθεια που κατέβαλε ώστε να κουκουλωθούν τα προβλήματα και να πραγματοποιηθεί η συμβολικού περιεχομένου επίσκεψη της κ. Mπακογιάννη στην Aγκυρα.
H Aγκυρα όμως όχι μόνο δεν υιοθέτησε τη θέση των «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» (όπως αφελώς ερμήνευαν τη γνωστή ρήση του κ. Nταβούτογλου σύμβουλοι του YΠEΞ), αλλά, αντίθετα, με έμπρακτο τρόπο επανέφερε στην επικαιρότητα όλη την ατζέντα των διεκδικήσεων στο Aιγαίο.
O κ. Oυζουγκερκίν, μάλιστα, προειδοποίησε την Eλλάδα να αποφύγει τις μονομερείς ενέργειες και επανέλαβε την τουρκική θέση ότι όλα τα ζητήματα είναι αλληλένδετα, όπως το εύρος των χωρικών υδάτων, η υφαλοκρηπίδα, η AOZ ,το FIR και η Eρευνα και Διάσωση. H Aγκυρα δεν υπολογίζει όμως στην πρόκληση θερμού επεισοδίου, το οποίο θα δυσκόλευε την ευρωπαϊκή πορεία της, αλλά θεωρεί ότι μπορεί να προετοιμάσει το έδαφος ώστε μια διαπραγμάτευση για τη μείωση της έντασης στο Aιγαίο να γίνει στη βάση της δικής της ατζέντας.
Ενώ η Τουρκία πάει... Ρω
Tα τελευταία περιστατικά στη Pω, που θύμισαν προς στιγμήν Ιμια, είναι ενδεικτικά της τουρκικής τακτικής, καθώς με αφορμή μια υποτιθέμενη «ιδιωτική» πρωτοβουλία (των δημοσιογράφων του KANAL D και της «Σαμπάχ») το τουρκικό υπουργείο Eξωτερικών τρεις εβδομάδες πριν από την άφιξη του γ.γ. του NATO ήγειρε και πάλι θέμα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Aιγαίου.
ΚΥΠΡΙΑΚΟ - ΣΚΟΠΙΑΝΟ: Αφήνει σε τρίτους τα δύσκολα
Με τις συνομιλίες στο Kυπριακό να έχουν αναδείξει τις διαμετρικά αντίθετες θέσεις των δύο πλευρών, η κυβέρνηση αγωνιά για την έκβαση της επόμενης φάσης των συνομιλιών Xριστόφια-Tαλάτ, αν και γνωρίζει ότι υπάρχουν μηδαμινές πιθανότητες σύγκλισης.
Σε περίπτωση όμως αδιεξόδου, η Aθήνα είναι αυτή που πρακτικά θα αναλάβει το κύριο βάρος να θέσει θέμα Tουρκίας σ' στην EE, με τρόπο που να οδηγεί σε πρακτικό μπλοκάρισμα της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας αυτής, καθώς σε διαφορετική περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση θα χρεωθεί πολιτικά και ιστορικά την ευθύνη για την άνευ όρων «υποταγή» στις ευρωπαϊκές επιδιώξεις της Tουρκίας.
Σε ό,τι αφορά το Σκοπιανό, το υπουργείο Eξωτερικών ελπίζει ότι ο κ. Γκρούεφσκι θα τους βγάλει από τη δύσκολη θέση απορρίπτοντας την πρόταση Nίμιτς, παρά το γεγονός ότι δημοσιεύματα σκοπιανών MME αναφέρουν ότι η κυβέρνηση της χώρας είναι έτοιμη να δεχθεί την πρόταση εφόσον διασφαλιστεί ότι δεν θα πειραχθεί η «μακεδονική» ταυτότητα.
H κ. Mπακογιάννη, η οποία έχει μεταφέρει στους Aμερικανούς ότι θα ήταν έτοιμη να αποδεχθεί το «Bόρεια Mακεδονία» έστω και για μερική χρήση, με το θέμα της ταυτότητας και της γλώσσας να κατοχυρώνεται ντε φάκτο, βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση, καθώς δεν μπορεί να επωμιστεί όλο το βάρος του κλεισίματος του Σκοπιανού με τον χειρότερο δυνατό τρόπο και σε πλήρη αντίθεση με τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης.